سوره احقاف(الأحقاف)، آیه ۷ · جزء ۲۶ · صفحه ۵۰۳
وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاءَهُمْ هَٰذَا سِحْرٌ مُّبِينٌ
هنگامی که آیات روشن ما بر آنان خوانده میشود، کافران در برابر حقّی که برای آنها آمده میگویند: «این سحری آشکار است!»
معنی کلمات و عبارات
«بَیِّنَاتٍ»: روشن و آشکار. حال (آیات) است. «الْحَقِّ»: مراد آیات قرآن است. «لَمَّا جَآءَهُمْ»: زمانی که بدیشان میرسد. این بخش میرساند که کافران به محض شنیدن آیات، بدون هیچ گونه تدبّر و تفکّری، به آن نسبت سحر و جادو دادهاند. «لِلْحَقِّ»: حرف لام به معنی (عَنْ) است.
نزول
سال ۱۴ بعثت(دوره مدنی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۹ رویداد)
- جنگ احدمرتبط با نزول
۳ هجرت · احد، نزدیک مدینه - غزوه ابواء یا ودان
14 بعثت · ودان / ابواء - غزوه عشیره
14 بعثت · عشیره - غزوه بواط
14 بعثت · بواط - غزوه سفوان یا بدر اولی
14 بعثت · سفوان / بدر اولی - تشریع اذان
14 بعثت · مدینه - سریه حمزه به سیف البحر
14 بعثت · سیف البحر - سریه سعد به خرار
14 بعثت · خرار - سریه عبیده بن حارث به رابغ
14 بعثت · رابغ
نکات آیه
۱- حق ناباوران کافر، آیات الهى را سحر و جادوئى روشن قلمداد مى کردند. «و إذا تتلى علیهم ءایتنا بیّنت قال الذین کفروا ... هذا سحر»
۲- آیات قرآن، روشن و خالى از هر گونه ابهام «ءایتنا بیّنت »
۳- موضع گیرى علیه آیات الهى، ناشى از خصلت هاى منفى خود انسان است; نه ابهام و نارسایى پیام وحى.* «ءایتنا بیّنت قال الذین کفروا للحقّ ... هذا سحر مبین»
ماضى بودن فعل «کفروا»، نشان مى دهد که پیش زمینه هاى فکرى و روحى در جهت گیرى ها و موضع گیرى هاى کافران علیه آیات الهى، تأثیرى بسزا و تعیین کننده دارد.
۴- تأثیر آیات الهى در قلب ها، نتیجه حقانیّت و روشنى آنها است; نه معلول سحر بودن. «ءایتنا بیّنت قال الذین کفروا ... هذا سحر»
۵- اعتراف ضمنى کافران، نسبت به اعجاز قرآن و نفوذ عمیق آن در دل ها و اندیشه ها «قال الذین کفروا للحقّ لمّا جاءهم هذا سحر مبین»
از این که کافران، قرآن را سحر مى خواندند، استفاده مى شود که آنان آثار خارق العاده آن را دیده و چون درصدد ایمان نبوده اند، نام آن را سحر گذاشته اند.
۶- سحر خواندن قرآن، نتیجه تضاد و بحران درونى کافران، در انکار حق و مشاهده نفوذ آیات وحى * «قال الذین کفروا للحقّ لمّا جاءهم هذا سحر مبین»
۷- اتهام سحر، سپر دفاعى کافران در برابر آیات روشن وحى «إذا تتلى علیهم ءایتنا بیّنت قال الذین کفروا ... هذا سحر مبین»
۸- تأثیر شگرف آیات قرآن بر قلب ها و اندیشه ها، نشانگر استناد آن به نیرویى فوق طبیعى «و إذا تتلى علیهم ءایتنا بیّنت قال الذین کفروا ... هذا سحر مبین»
از مجموع آیه شریفه، تأثیر شگرف و اعجازگونه آیات قرآن استفاده مى شود.
۹- سحر، از مقوله باطل «قال الذین کفروا ... هذا سحر»
از تقابل کلمه «حقّ» در آیه با «سحر»، مطلب یاد شده استفاده مى شود.
۱۰- وجود پدیده سحر و جادو، در جامعه عصر بعثت «هذا سحر مبین»
تفسیر (۸)
موضوعات
دستهبندی موضوعی
بینش حق ناپذیرانتهمتهای حق ناپذیرانجادو در دوران مقارن بعثتجادوانگاری آیات خداجادوانگاری وحیزمینه دشمنی با آیات خداعوامل تأثیر آیات خدامنشأ تأثیر قرآنبطلان جادواقرار به اعجاز قرآنجادوانگاری قرآنحقانیت آیات خدامنشأ تهمتهای کافرانآثار رذایل اخلاقیعظمت آیات قرآنآثار حق ناپذیری کافرانوضوح آیات خدااقرار کافرانتاریخ جادودلایل وحیانیت قرآنتهمتهای کافرانروش برخورد کافرانوضوح قرآنبینش کافرانویژگیهای قرآن
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۳۶)
- ایات قران، ایاتی روشن+۲ آیه
- جادو پنداشتن ایات قران به وسیله کافران+۳ آیه
- نامگذاری هر یک از عبارتهای مشخّص قران به (ایه) از سوی خداوند
- اتمام حجّت خدا بر کافران و مشرکان صدر اسلام بهوسیله پیامبر اسلام(صلی الله علیه واله)+۵ آیه
- اتمام حجّت محمّد(صلی الله علیه واله) بر کافران صدر اسلام+۷ آیه
- اتمام حجّت خدا بر کافران و مشرکان صدر اسلام بهوسیله پیامبر اسلام+۹ آیه
- جادوگر بودن پیامبر اسلام(صلی الله علیه واله)، افترایی از سوی کافران به حضرت+۱۰ آیه
- برخورد انکارامیز کافران، پس از تلاوت ایات خدا و قران برای انان+۲ آیه
- اتّهام بیپرده کافران مبنی بر سحر بودن قران پس از تلاوت بر انان+۱ آیه
- تاثیر ایات الهی بر قلبها، نتیجه حقّانیّت و روشنی انها، نه معلول سحر بودن انها
- حرمت افترا به پیامبر(صلی الله علیه واله)+۹ آیه
- حرمت تکذیب حق+۲ آیه
- گواهی خداوند، بر حقّانیّت رسالت پیامبر(صلی الله علیه واله)+۵ آیه
- سحر بودن قران، ادعای دروغین کافران صدر اسلام+۷ آیه
- تهمت سحر به پیامبراکرم(صلی الله علیه واله) و سخنان او، از سوی کافران عصر ان حضرت+۹ آیه
- سحر، پدیده ای شناخته شده در عصر بعثت+۹ آیه
- نادیده گرفتن ایات الهی و تکذیب انها، عملی ظالمانه+۲ آیه
- ایات از اسما و صفات قران+۲ آیه
- بیّنات، از اسما و صفات قران+۲ آیه
- حق، از صفات قران+۴ آیه
- جادو پنداشتن قران، به وسیله کافران+۱ آیه
- نامگذاری هر یک از فصول و عبارتهای مشخص قران به (ایه) از سوی خداوند
- سحر بودن قران، از افتراهای کافران صدر اسلام+۹ آیه
- دعوت الهی از کافران، برای توبه کردن+۲ آیه
- توبه کافران از کفر خویش، مایه امرزش انان+۲ آیه
- گواهی شاهدی از بنیاسراییل بر حقّانیّت قران+۱ آیه
- گواهی شاهدی از بنیاسراییل بر حقّانیّت قران، حجّتی علیه کافران و مشرکان+۱ آیه
- اتمامحجّت خدا بر کافران صدر اسلام، به وسیله پیامبر صلی الله علیه و اله+۹ آیه
- اتمامحجّت محمّد صلی الله علیه و اله بر مشرکان صدر اسلام+۷ آیه
- نسبت سحر، از افتراهای کافران نسبت به پیامبر صلی الله علیه و اله+۱۰ آیه
- خداوند، گواهیدهنده بر حقّانیّت پیامبر صلی الله علیه و اله+۵ آیه
- کفایت گواهی خدا، بر حقّانیّت پیامبر صلی الله علیه و اله+۵ آیه
- اتّهام سحر، وسیلهای برای مبارزه کافران، با رسالت محمّد صلی الله علیه و اله+۷ آیه
- ارایهؤ معجزات هر یک از انبیای الهی، برای اثبات رسالت خویش، نشانههای خدا+۳ آیه
- تهمت سحر و جادو به معجزات قرانی حضرت محمد صلی الله علیه و اله+۷ آیه
- وجوب ایمان به ایات الهی+۱ آیه