تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ فَلا تَمْلِکُونَ لِي مِنَ اللَّهِ شَيْئاً هُوَ أَعْلَمُ بِما تُفِيضُونَ فِيهِ کَفى‌ بِهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَکُمْ وَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ «8» أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ‌: (اضراب است از کلام سابق) يعنى اى پيغمبر بگذار اينکه کفار اسناد سحر به قرآن دهند و تعجب فرما در اينکه اکتفا به اين نسبت ننموده بلکه گويند افترا نموده قرآن را بر خدا و از پيش خود گفته، قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ‌: بگو اى پيغمبر اگر بر بافته باشم بر فرض محال، پس آن معصيتى باشد جلد 12 - صفحه 70 در غايت عظمت که مستلزم انواع عذاب باشد؛ و چون آن عقوبت بر من نازل شود، فَلا تَمْلِکُونَ لِي مِنَ اللَّهِ شَيْئاً: پس شما مالک نتوانيد شد و قادر نخواهيد بود براى من از عذاب خدا چيزى را و اگر خدا به جهت اين افترا عذاب را بر من نازل سازد، شما که در قوت از همه پيش هستيد قدرت نخواهيد داشت در دفع چيزى از عذاب، پس چگونه در اين امر خطير جرئت کنم بر اين معصيت عظيم و به کدام پيش گرمى خود را مظان عقوبت قرار دهم. هُوَ أَعْلَمُ بِما تُفِيضُونَ فِيهِ‌: خداى داناترست به آنچه خوض مى‌کنيد در آن از طعن در آيات قرآن و اسناد سحر و افترا به آن، کَفى‌ بِهِ شَهِيداً: و کافى است خدا در حالتى که گواه است، بَيْنِي وَ بَيْنَکُمْ‌: ميان من و شما گواهى دهد به صدق کلام در آيات قرآن و تبليغ احکام و بر شما به تکذيب و عناد و انکار. وَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ‌: و اوست بسيار بسيار آمرزنده، توبه کننده از شرک و معاصى، مهربان بر کسى که ثابت قدم باشد بر ايمان. اين اشاره است به سعه رحمت و غفران سبحانى نسبت به بندگان.