اسلام، براى آداب اجتماعى اهميّت ويژهاى قائل است. در اين سوره به بخشى از آن آداب اشاره شده و لذا به سوره آداب مشهور شده است.
گرچه مسئلهى صدا زدن پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله از پشت ديوار و پنجره، امروز ديگر مطرح نيست، ولى درس و قانونى که از اين ماجرا به دست مىآيد، براى ما کارساز است. در تفسير روحالمعانى مىخوانيم که ابن عباس به خانهى استادش مىرفت، ولى درِ خانه را نمىزد و صبر مىکرد تا خود استاد بيرون بيايد. از او پرسيدند: چرا در نمىزنى؟ و او در پاسخ اين آيه را تلاوت مىکرد: «وَ لَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّى تَخْرُجَ إِلَيْهِمْ لَکانَ خَيْراً لَهُمْ» اگر مردم صبر کنند تا تو از خانه خارج شوى براى آنان بهتر است.
اتاقهاى خانه پيامبر صلى الله عليه و آله به تعداد همسران او بود و هريک از آنان، حجرهاى مستقل داشت. اين اتاقها بسيار ساده و بىآلايش بود و متأسفانه در زمان وليدبن عبدالملک خراب و جزو مسجد قرار داده شد. «1» اى کاش اين حجرهها به حال خود باقى مىماند تا مردم جهان اين سادگى را مىديدند و عبرت مىگرفتند!
حضرت على عليه السلام مىفرمايد: «لا عقل لمن لا أدب له» «2»، کسى که ادب ندارد، در واقع عاقل نيست.
«1». تفسير روحالمعانى از کتاب طبقات ابن سعد.
«2». غررالحکم.
جلد 9 - صفحه 166