تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ لَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّى تَخْرُجَ إِلَيْهِمْ لَکانَ خَيْراً لَهُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ «5» وَ لَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا: و اگر اين جماعت صبر مى‌کردند بر ترک ندا، حَتَّى تَخْرُجَ إِلَيْهِمْ‌: تا اينکه بيرون آمدى پيغمبر بسوى ايشان، لَکانَ خَيْراً لَهُمْ‌: هر آينه بود صبر کردن خير براى ايشان از ندا کردن به جهت مراعات غايت رسوم آداب که مثمر سعادت دنيا و آخرت است، چه آن باعث آمرزش الهى است در باره ايشان به اعطاى ايمان و رسانيدن به ثواب، وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ‌: و خداى بسيار بسيار آمرزنده گناهان که از بى‌ادبى توبه کنند، مهربان به اهل ارباب حرمت زيرا مغفرت و رحمت او واسع است، پس هرگز آن را مضيق نسازد.