تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ النَّخْلَ باسِقاتٍ لَها طَلْعٌ نَضِيدٌ «10»
وَ النَّخْلَ باسِقاتٍ: و رويانيديم به باران درختان خرما را در حالتى که بلنداند و کشيده به بالا، يا بار بردارنده، لَها طَلْعٌ نَضِيدٌ: مر آن درختان راست غلاف خرما که درهم چيده و بهم رسته. مراد تراکم شکوفه است يا کثرت ميوه.
تنبيه: خصوص ذکر درخت خرما به جهت زيادى ارتفاع و کثرت شدت منافع و عجائبى است که در درخت خرماست که برزخ بين نبات و انسان است از جمله: 1- تا تأثير نکنند بار نيارد. 2- سرش بريده شود، مىميرد. 3- سرش را بزنند، خشک شود. 4- غرق شود، مىميرد. 5- گلوله به شکم او زنند از بين برود، لذا حضرت فرمود: اکرموا عمّتکم النّخلة: اکرام کنيد عمه خودتان درخت خرما را. عمه تعبير نمود، زيرا انسان اولاد حيوان و حيوان از نبات و نخله خواهر او شود.