تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
رِزْقاً لِلْعِبادِ وَ أَحْيَيْنا بِهِ بَلْدَةً مَيْتاً کَذلِکَ الْخُرُوجُ «11»
اين همه را برويانيديم:
رِزْقاً لِلْعِبادِ: به جهت روزى براى بندگان، وَ أَحْيَيْنا بِهِ بَلْدَةً مَيْتاً: و زنده
«1» توحيد المفضل، ص 149.
جلد 12 - صفحه 219
گردانيديم به آن آب زمين مرده را، يعنى خشک بىنبات را، پس همچنانکه زمين را زنده گردانيديم به آب، کَذلِکَ الْخُرُوجُ: همچنين است بيرون آمدن شما از قبر يعنى زنده گشتن شما و به عرصه محشر حاضر شدن، زيرا هر که امعان نظر کند و نيک تأمل نمايد در احياى دانه که مانند مردهاى است که در خاک مدفون است و پس از مدتى به قدرت خالق متعال به کيفيت خاصه سر از خاک بيرون آرد، هر آينه عقل او را دلالت کند به آن ذات قادرى که آثار قدرتش هويداست قادر خواهد بود بر اخراج مردگان از قبرها و زنده نمودن آنان براى جزاى اعمال.