«حصيد» به معناى درو شده، «باسِقاتٍ» به معناى بلندقامت، «طَلْعٌ» شکوفهاى است که تازه به خرما تبديل شده، «نَضِيدٌ» به معناى متراکم و برهم چيده شده است.
از بهترين و لذّتبخشترين حالات کشاورز، هنگام رسيدن و درو کردن محصول است.
«حَبَّ الْحَصِيدِ»
در اين آيات، براى تبيين معاد، از نزول باران و رويش گياهان استفاده شده است.
امام باقر عليه السلام درباره «نَزَّلْنا مِنَ السَّماءِ» از پيامبراکرم فرمودند: هيچ آبى در زمين نيست مگر آنکه با آب آسمان مخلوط گشته است. «1»
حضرت على عليه السلام هنگام بارش باران، آب باران را بر سر و روى خود مىريختند و مىفرمودند: اين برکتى از آسمان است که هيچ دست و ظرفى به آن برخورد نکرده است. «2»