اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
أَ فَعَيِينا بِالخَلق‌ِ الأَوَّل‌ِ بَل هُم فِي لَبس‌ٍ مِن خَلق‌ٍ جَدِيدٍ «15»
آيا پس ما را عاجز و بزحمت انداخته بخلقت اولي بلکه اينها در شک‌اند در آفرينش جديدي بر خداوند هيچ امري مشکل نيست همين که مشيتش تعلق بگيرد و حکمت اقتضاء کند موجود مي‌شود: إِنَّما أَمرُه‌ُ إِذا أَرادَ شَيئاً أَن يَقُول‌َ لَه‌ُ کُن فَيَکُون‌ُ يس آيه 82 و مثال افعال عباد نيست که احتياج بمقدماتي داشته باشد از تصور و تصديق بفايده و عزم و جزم و حرکت عضلات و توانايي بر فعل و عدم وجود مانع، و بر خداوند هيچ تفاوتي در خلقت عرش با خلقت پشه نمي‌کند.
أَ فَعَيِينا بِالخَلق‌ِ الأَوَّل‌ِ قادر متعالي که از خاک مأکولاتي بيرون مي‌آورد و تبديل بنطفه ميکند و در ظلمات ثلاث تبديل بعلقه و مضغه و لحم و اعضاء و جوارح و روح در او دميده مي‌شود که ميفرمايد: يَخلُقُکُم فِي بُطُون‌ِ أُمَّهاتِکُم خَلقاً مِن بَعدِ خَلق‌ٍ فِي ظُلُمات‌ٍ ثَلاث‌ٍ ... الايه زمر آيه 8.
بَل هُم فِي لَبس‌ٍ مِن خَلق‌ٍ جَدِيدٍ بلکه اينها در گمراهي و جهالت و شک و ريب هستند از خلق جديد که از خاک دو مرتبه زنده کند و خلق کند خلقت جديدي انسان را ميفرمايد که همين سير خلقتي دليل روشن است بر قدرت بر بعث و قيامت.