تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ ذلِکَ يَوْمُ الْوَعِيدِ «20» وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ: و دميده شود در صور نوبت دوم. مستفاد از آيات و احاديث آل عصمت دو نفخه باشد: يکى نفخه اماته که همه خلايق مى‌ميرند، و ديگر نفخه احيا که همه خلايق زنده مى‌شوند و از قبرها بيرون آيند. ملائکه به ايشان گويند: ذلِکَ يَوْمُ الْوَعِيدِ: وقت اين نفخ، روز وقوع آن چيزى است که خلقان را به آن مى‌ترسانيدند تا به عمل صالح مشغول شده براى اين روز مستعد شوند.