تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ جاءَتْ کُلُّ نَفْسٍ مَعَها سائِقٌ وَ شَهِيدٌ «21»
وَ جاءَتْ کُلُّ نَفْسٍ: و بيايد در روز محشر هر شخصى از مکلفان، مَعَها سائِقٌ: در حالتى که با او باشد راننده، يعنى ملکى که او را به موقف حساب راند، وَ شَهِيدٌ: و ملکى گواهى دهنده بر اعمال حسنه و افعال سيئه. ممکن است يکى ملک باشد جامع هر دو وصف، يا مراد سائق کاتب سيئات و شهيد کاتب حسنات، يا سائق قرين او باشد در دنيا که به او همنشين بوده، و شهيد جوارح او باشند؛ و بهر تقدير نه از سايق فرار ميسر باشد و نه از شاهد انکار.
در منهج- از ام سلمه زوجه حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله روايت نموده که از آن حضرت شنيدم فرمود که: مراد از سائق در آيه منم، و مراد از شهيد على بن ابى طالب عليه السّلام است. و از طريق اهل سنت نيز روايت شده «1».
«1» منهج الصّادقين، ج 9، ص 13.
جلد 12 - صفحه 229