تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ کَمْ أَهْلَکْنا قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْنٍ هُمْ أَشَدُّ مِنْهُمْ بَطْشاً فَنَقَّبُوا فِي الْبِلادِ هَلْ مِنْ مَحِيصٍ (36) بعد از آن تهديد معاندان و کفار را فرمايد: «1» کفاية الموحدين (چ علميه اسلاميه) ج 3 فصل 10 ص 153. جلد 12 - صفحه 240 وَ کَمْ أَهْلَکْنا قَبْلَهُمْ‌: و چه بسيار هلاک کرديم پيش از ايشان، مِنْ قَرْنٍ‌: از اهل قرنها و روزگار، هُمْ أَشَدُّ مِنْهُمْ بَطْشاً: که ايشان سخت‌تر بودند از ايشان از روى قوت و تناورى و ثروت و جاه و جلال و بسيارى قبيله مانند عاد و ثمود و فرعونيان و غيره، فَنَقَّبُوا فِي الْبِلادِ: پس راه بريدند در شهرها به شدت و قوت، يعنى گرديدند در شهرهاى بسيار و سفر کردند در آن به تجارت و کسب مال و متاع، يا گرديدند در زمين به قصد حذر کردن از مرگ و نزول عذاب و آنچه ممکن بود از سير به کار بردند. هَلْ مِنْ مَحِيصٍ‌: آيا بود مر ايشان را هيچ چاره و گريزگاهى از مرگ يا نزول عذاب (استفهام انکارى است يعنى نبود ايشان را چاره‌اى و نجاتى).