در آيه 11، اصل خروج مردگان از قبرها و در آيه 42 زمان خارج شدن بيان شده است.
تعبير به «مَکانٍ قَرِيبٍ»، اشاره به آن است که اين صدا آن چنان در فضا پخش مى‌شود که گويى بيخ گوش همه است و همه آن را به طور يکسان و از نزديک مى‌شنوند. آن روز بدون نياز به وسيله خاصّ، همه‌ى اهل محشر صداى منادى را در نزديک خود مى‌شنوند.
مراد از «صيحه» در اين آيات، صيحه نخستين نيست که پايان اين جهان را اعلام مى‌دارد، بلکه مراد صيحه دوم که همان صيحه قيام و حشر مردم است، مى‌باشد.