پیام‌های تفسیر نور

1- رهبران الهى بايد انحراف مردم را پيش‌بينى کنند و در فکر درمان آن باشند. «فَإِنْ أَعْرَضُوا» 2- براى اصلاح متکبّر، انذار ضرورى است. «أَنْذَرْتُکُمْ» 3- انبيا هر بشارت و انذارى که داشتند از طرف خداوند بود. «فَقُلْ أَنْذَرْتُکُمْ» 4- همه‌ى کيفرها در آخرت نيست. مِثْلَ صاعِقَةِ عادٍ ... 5- تاريخ داراى سنّت‌هاى ثابتى است. صاعِقَةً مِثْلَ صاعِقَةِ عادٍ ... جلد 8 - صفحه 323 6- قهر الهى بعد از اتمام حجّت است. «إِذْ جاءَتْهُمُ الرُّسُلُ» 7- پيامبران و مبلغان دينى بايد در جامعه حضور فعال داشته و از هر سو تلاش نمايند. «إِذْ جاءَتْهُمُ الرُّسُلُ مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَ مِنْ خَلْفِهِمْ» 8- آمدن پيامبران پى در پى، نشانه‌ى عنايت خداوند به ارشاد مردم است. مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ‌ ... 9- سرلوحه‌ى وظايف انبيا، دعوت به توحيد است. «أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ» 10- هر مستکبرى براى انحراف خود، بهانه و توجيهى مى‌تراشد. لَوْ شاءَ رَبُّنا ... 11- مخالفت با انبيا سرسختانه بوده است. (در جمله‌ «فَإِنَّا بِما أُرْسِلْتُمْ بِهِ کافِرُونَ» انواع تأکيدات به کار رفته است). 12- مخالفت کفّار، با مکتب الهى است نه با شخص پيامبر. «بِما أُرْسِلْتُمْ بِهِ کافِرُونَ»