تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ قالُوا لِجُلُودِهِمْ لِمَ شَهِدْتُمْ عَلَيْنا قالُوا أَنْطَقَنَا اللَّهُ الَّذِي أَنْطَقَ کُلَّ شَيْ‌ءٍ وَ هُوَ خَلَقَکُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ «21» وَ قالُوا لِجُلُودِهِمْ‌: و گويند کافران بر سبيل توبيخ يا از روى تعجب مر اعضاى خود را که گواهى بر ايشان داده باشند، لِمَ شَهِدْتُمْ عَلَيْنا: از براى چه گواهى داديد بر ما و حال آنکه ما در دنيا آفات را از شما دفع مى‌کرديم و الحال در صدد آن بوديم که عذاب را از شما باز داريم. قالُوا أَنْطَقَنَا اللَّهُ‌: گويند اعضا در جواب آنها ما را عتاب و ملامت منمائيد که ما به اختيار خود ناطق نشديم بلکه به سخن در آورد ما را، الَّذِي‌: خدائى که به قدرت کامله خود، أَنْطَقَ کُلَّ شَيْ‌ءٍ: به سخن در آورد هر چيزى را که از شأن او تکلم باشد. وَ هُوَ خَلَقَکُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ: و خداى تعالى بيافريد شما را اول مرتبه و از کتم عدم به عرصه وجود آورد، وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ‌: و بسوى جزاى الهى باز گرديده شويد، يعنى از قدرت خدا که قادر است بر انطاق مردمان و بر ايجاد شما در اول بار و بر اعاده و ارجاع شما بسوى جزا، غريب و عجيب نيست که ما را به نطق آورد و به عمليات شما گواهى دهيم.