اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَإِن يَصبِرُوا فَالنّارُ مَثويً لَهُم وَ إِن يَستَعتِبُوا فَما هُم مِنَ المُعتَبِينَ «24»
پس اگر اينکه کفار صبر کنند پس آتش جايگاه آنهاست و اگر طلب رضا کنند پس نيستند از راضي شدگان.
اينکه آيه شريفه مفاد آيه شريفه است که گفتند سَواءٌ عَلَينا أَ جَزِعنا أَم صَبَرنا ما لَنا مِن مَحِيصٍ ابراهيم آيه 25 و مفاد آيه شريفه اصلَوها فَاصبِرُوا أَو لا تَصبِرُوا سَواءٌ عَلَيکُم.
فَإِن يَصبِرُوا يعني صبر دو قسم است صبر از روي اختيار بسيار ممدوح است مثل صبر در بليّات که ناشکري نکند و صبر بر مشقت عبادت و بر ترک معاصي که إِنَّما يُوَفَّي الصّابِرُونَ أَجرَهُم بِغَيرِ حِسابٍ و صبر از روي اضطراب مثل کساني که در حبس و زندان و در شکنجه ميباشند صبر نکنند چه کنند و همين نحو است صبر اهل جهنم در جهنم.
فَالنّارُ مَثويً لَهُم چارهاي ندارند نخواهند صبر کنند چه کنند.
وَ إِن يَستَعتِبُوا عتب خوشنودي و رضاء است استعتاب طلب رضا است فَما هُم مِنَ المُعتَبِينَ خداوند از آنها راضي نميشود بلکه غضب ميفرمايد چنانچه در دعاء کميل ميخواني
و لا يکون الا عن غضبک و انتقامک.
428