اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لا تَستَوِي الحَسَنَةُ وَ لا السَّيِّئَةُ ادفَع بِالَّتِي هِيَ أَحسَنُ فَإِذَا الَّذِي بَينَکَ وَ بَينَهُ عَداوَةٌ کَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ (34)
و مساوي نيستند حسنه و سيئه دفع کن سيئه را بحسنه آنهم که احسن باشد پس اگر چنين کردي با آن کسي که بين تو و بين او عداوة بوده مثل اينکه دوست و حميم تو باشد.
وَ لا تَستَوِي الحَسَنَةُ وَ لَا السَّيِّئَةُ دو نقطه مقابل يکديگرند ايمان و کفر، توحيد و شرک اطاعة و معصية احسان و اسائه خير و شر حسن و قبح نفع و ضرر سعادت و شقاوت دوستي و دشمني و هکذا امثال اينها.
ادفَع بِالَّتِي هِيَ أَحسَنُ يعني اينکه کفار و مشرکين که بشما اسائه ادب ميکنند و جسارت و اذية ميکنند شما در مقام تلافي برنيا و با ايشان بزبان ليّن و خوش و دوستي صحبت کن و با اخلاق خوب غضبناک نشو بد نگو.
فَإِذَا الَّذِي بَينَکَ وَ بَينَهُ عَداوَةٌ که دشمن سرسخت شما بود برميگردد و دوست صميمي شما ميشود.
کَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ مثل اينکه برادر و رفيق ميشود و شرمنده و شرمسار مي- گردد در اخبار بسيار حسنه را بتقيّه و سيّئه را باذاعه تفسير فرموده و اينکه يکي از مصاديق مهمه است زيرا نوع گرفتاري ائمه در چنگال بني اميّه و بني مروان و بني عباس در اثر اذاعه بعض شيعيان نادان بوده که اسرار آنها را فاش کردند و اگر تقيه کرده بودند اينهمه اذية باينها وارد نميشد و هم چنين امروز بايد تقيه کرد.
435