1- آشنايى با تاريخ انبيا، مايهى دلدارى پيامبر و مسلمانان است. وَ لَقَدْ آتَيْنا ...
2- تورات، مورد اختلاف و تحريف قرار گرفته است. «وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْکِتابَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ»
3- مهلت دادن به گنهکاران، از شئون ربوبيّت است تا شايد مردم توبه کنند و به رشد برسند. «سَبَقَتْ مِنْ رَبِّکَ»
4- سنّت خداوند، مهلت دادن به گناهکاران است و اگر چنين نبود پروندهى عمر هر کس با اولين انحراف بسته مىشد. لَوْ لا کَلِمَةٌ ... لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ
5- شک بايد مقدّمهى تحقيق و سؤال و رسيدن به يقين باشد، نه وسيلهى بهانهجويى و سوء ظن. «لَفِي شَکٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ»
تفسير نور(10جلدى)، ج8، ص: 355