1- در تربيت، بيم و اميد لازم است و اين زمانى است که انسان هنگام وقوع قيامت را نداند. «إِلَيْهِ يُرَدُّ عِلْمُ السَّاعَةِ»
2- خداوند به مسايل جزئى هستى نيز آگاه است. «أَکْمامِها»
3- علم خداوند تنها مربوط به جنسيّت جنين نيست، بلکه به تمام خصوصيات جنين است. وَ ما تَحْمِلُ مِنْ أُنْثى وَ ...
4- به سراغ معبودى رويم که بتوانيم پاسخگو باشيم. «أَيْنَ شُرَکائِي»
5- مشرکان بارها مورد بازخواست قرار مىگيرند و عجز خود و معبودهايشان را اعلام مىکنند. «آذَنَّاکَ»
6- يکى از عذابهاى روحى در قيامت، شرمندگى در گفتن پاسخ است. «آذَنَّاکَ ما مِنَّا مِنْ شَهِيدٍ»
«1». اعراف، 46.
«2». اعراف، 44.
«3». اعراف، 50.
«4». قصص، 62.
«5». حديد، 14.
تفسير نور(10جلدى)، ج8، ص: 359