تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْکِتابَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ وَ لَوْ لا کَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّکَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَ إِنَّهُمْ لَفِي شَکٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ (45) جلد 11 - صفحه 382 بعد از آن به جهت تسليه خاطر مبارک حضرت رسالت از جحود کفار اخبار فرمايد: وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْکِتابَ‌: و هر آينه بتحقيق عطا فرموديم موسى را کتاب تورات، فَاخْتُلِفَ فِيهِ‌: پس اختلاف کرده شد در آن، يعنى امت او دو دسته شدند بعضى تصديق و جمعى تکذيب نمودند او را، چنانچه امت تو در قرآن اختلاف نمودند عده‌اى مؤمن و گروهى کافر شدند. وَ لَوْ لا کَلِمَةٌ سَبَقَتْ‌: و اگر نبود کلمه‌اى که پيشى گرفته است، مِنْ رَبِّکَ‌: از پروردگار تو در تأخير عذاب از قوم تو، يعنى قول‌ «وَ ما کانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِيهِمْ» يا در وعده قيامت که‌ «بَلِ السَّاعَةُ مَوْعِدُهُمْ»، لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ‌: هر آينه حکم کرده شدى ميان ايشان به عذاب استيصال در دنيا، وَ إِنَّهُمْ لَفِي شَکٍّ مِنْهُ‌: و بدرستى که ايشان هر آينه در شک از قرآن، مُرِيبٍ‌: گمانى که موقع ريبه است و آن اقبح الشکوک باشد، يعنى گمان غالب ايشان آنست که قرآن کذب است.