در آيهى قبل و اين آيه، شش نکته دربارهى قيامت مطرح شده است:
الف) حضور همهى مردم. «هُمْ بارِزُونَ»
ب) کشف همهى اعمال و افکار. «لا يَخْفى عَلَى اللَّهِ مِنْهُمْ شَيْءٌ»
ج) جلوهى قدرت حقّ. «لِمَنِ الْمُلْکُ الْيَوْمَ لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ»
د) رسيدن هر کس به جزاى خويش. «تُجْزى کُلُّ نَفْسٍ»
ه) عدالت مطلق. «لا ظُلْمَ الْيَوْمَ»
و) سرعت حساب. «سَرِيعُ الْحِسابِ»
قيامت روز بسيار مهمى است. در اين آيه و آيهى قبل چهار بار کلمهى «يوم» آمده است؛ «يَوْمَ هُمْ بارِزُونَ»، «لِمَنِ الْمُلْکُ»، «الْيَوْمَ تُجْزى»، «لا ظُلْمَ الْيَوْمَ»
ظلم جلوههايى دارد:
الف) ناديده گرفتن زحمات افراد.
ب) کم دادن پاداش.
ج) کيفر مجرم بيش از حقّش.
جلد 8 - صفحه 233
و در قيامت هيچ يک از اينها نيست و به کسى ظلم نمىشود. «لا ظُلْمَ الْيَوْمَ»
در روايات مىخوانيم که مراد از جملهى «لا ظُلْمَ الْيَوْمَ» آن است که در قيامت تقاص مظلوم را از ظالم خواهيم گرفت. «1»
طولانى شدن دورهى دادرسى در دنيا يا به خاطر انکار مجرم و پوشاندن جرم است، که در قيامت، زمين و زمان و اعضاى بدن و فرشتگان و نامههاى اعمال همه گواهند و جايى براى انکار و مخفى نمودن جرم نيست.
يا به خاطر دفاع مجرم از خود است، که آن روز همه به خلافهاى خود اعتراف دارند و دفاعى ندارند.
يا به خاطر احضار افراد و پروندههاست، که همه حاضرند و پروندهها باز است.
يا به خاطر تأمل قاضى و تجديد نظر است، که چيزى بر خداوند پوشيده نيست.
يا به خاطر ظرفيّت نداشتن زندانهاست که در آن روز، جهنّم پر نمىشود.
يا به خاطر کارشکنىهايى است که طرفداران مجرم در دادگاه دارند که در آن جا شفيع و ياورى وجود ندارد.
بنابراين در قيامت خداوند به حسابها زود رسيدگى مىکند. «إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسابِ»