1- جدال از سر جهل و بىفکرى و بىدليلى، سبب ترديد و تشکيک و محروم شدن از هدايت الهى مىگردد. «يُضِلُّ اللَّهُ مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ مُرْتابٌ الَّذِينَ يُجادِلُونَ»
2- جدال نيز شيوه و اخلاق مخصوص به خود دارد و جدال بى دليل مردود است. يُجادِلُونَ فِي آياتِ اللَّهِ بِغَيْرِ سُلْطانٍ ...
3- انبيا دلايل روشن دارند، «جاءَکُمْ بِالْبَيِّناتِ» ولى مخالفان دليل ندارند. «بِغَيْرِ سُلْطانٍ»
4- دليل وبرهان موجب نوعى سلطه وحکومت بر ديگران مىشود. «بِغَيْرِ سُلْطانٍ»
5- ستيزه گران بى دليل، از محبوبيّت نزد خدا و مردم، محروم هستند. «مَقْتاً عِنْدَ اللَّهِ وَ عِنْدَ الَّذِينَ آمَنُوا»
6- قهر خداوند، قانونمند است. «کَذلِکَ»
7- تکبّر نابجا انسان را از دريافت الطاف الهى محروم مىکند. «يَطْبَعُ اللَّهُ عَلى کُلِّ قَلْبِ مُتَکَبِّرٍ جَبَّارٍ»
جلد 8 - صفحه 253
8- در نظامى که حاکمش فرعونِ متکبّر و جبّار است، در ارشاد مردم بايد کلماتى آورده شود که آنان مصداقش را پيدا کنند. «يَطْبَعُ اللَّهُ عَلى کُلِّ قَلْبِ مُتَکَبِّرٍ جَبَّارٍ»
9- دليل انکار رسالتِ حضرت موسى (که در آيهى قبل آمده بود) به خاطر روحيهى تکبّر بود. «مُتَکَبِّرٍ جَبَّارٍ»
10- مؤمنان بايد در برابر ستيزه جويان و مجادله گران بى منطق موضعگيرى کنند و از آنان برائت جويند و خشم خودشان را اعلام نمايند. يُجادِلُونَ ... بِغَيْرِ سُلْطانٍ أَتاهُمْ کَبُرَ مَقْتاً ... عِنْدَ الَّذِينَ آمَنُوا