اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَاصبِر إِن‌َّ وَعدَ اللّه‌ِ حَق‌ٌّ وَ استَغفِر لِذَنبِک‌َ وَ سَبِّح بِحَمدِ رَبِّک‌َ بِالعَشِي‌ِّ وَ الإِبکارِ (55)
پس شما بايد صبر کني بدرستي که وعده الهي حق است و استغفار کن براي گناهت و تسبيح و تحميد کن پروردگار خود را به شب و صبح.
فَاصبِر صبر بر اذيّتهاي قوم که چه اندازه اذيّت کردند سنگ بقدمهاي او زدند خاکروبه و شکمبه شتر بر سرش ريختند، عبا بگردنش تاب دادند سه سال در شعب ابي طالب بسختي زندگي کرد سنگ به پيشانيش زدند و غير اينها که فرمود
«ما اوذي نبي مثل ما اوذيت».
إِن‌َّ وَعدَ اللّه‌ِ حَق‌ٌّ وعده نصرت و غلبه و ذلّة اعداء به قتل و اسيري و مغلوبيت.
جلد 15 - صفحه 388
وَ استَغفِر لِذَنبِک‌َ مفسرين عامّه که عصمت را در انبياء شرط نميدانند و نسبتهايي بانبياء ميدهند ميگويند گناهاني که قبل از بعثت از او صادر شده مراد است بعضي آنها گفتند مراد صغائري که بعد از بعثت نموده چون جايز است از آنها صادر شود بعضي گفتند ترک اولي است چون
«حسنات الأبرار سيّئات المقرّبين»
است بعضي گفتند و لو هيچگونه معصيت و ترک اولي از او صادر نشده لکن خود را در پيشگاه الهي کوچک و حقير و ذليل ميداند لکن تمام اينها بنظر بعد از ثبوت عصمت که حتّي ترک اولي از او صادر نشده در تمام عمر و در جميع شئون افضل از جميع انبياء و ملائکه و ما سوي اللّه بوده مي‌گوييم مراد از ذنب آن نسبتهايي که مشرکين و کفّار بحضرتش ميدادند که کذّاب و مفتري و مجنون و ساحرش ميدانستند حضرتش مغموم و مهموم بود و استغفارش اينکه بود که در نظر آنها مکشوف شود که اينکه نسبتهاي ناروا از نظر آنها بيرون رود، و حقانيت او را درک کنند چنانچه پس از تشرّف آنها باسلام بر آنها معلوم شد که ميفرمايد يَدخُلُون‌َ فِي دِين‌ِ اللّه‌ِ أَفواجاً.
وَ سَبِّح بِحَمدِ رَبِّک‌َ بِالعَشِي‌ِّ وَ الإِبکارِ شايد مراد صلوات خمس باشد «عشي‌ّ من زوال الظهر الي العشاء و الإبکار صلوة الفجر» چنانچه ميفرمايد أَقِم‌ِ الصَّلاةَ لِدُلُوک‌ِ الشَّمس‌ِ إِلي غَسَق‌ِ اللَّيل‌ِ وَ قُرآن‌َ الفَجرِ إِن‌َّ قُرآن‌َ الفَجرِ کان‌َ مَشهُوداً اسراء آيه 57 و ممکنست مراد دوام ذکر باشد چنانچه ميفرمايد يا أَيُّهَا الَّذِين‌َ آمَنُوا اذکُرُوا اللّه‌َ ذِکراً کَثِيراً وَ سَبِّحُوه‌ُ بُکرَةً وَ أَصِيلًا- احزاب آيه 41 و 42-