تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
هُوَ الَّذِي خَلَقَکُمْ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ يُخْرِجُکُمْ طِفْلاً ثُمَّ لِتَبْلُغُوا أَشُدَّکُمْ ثُمَّ لِتَکُونُوا شُيُوخاً وَ مِنْکُمْ مَنْ يُتَوَفَّى مِنْ قَبْلُ وَ لِتَبْلُغُوا أَجَلاً مُسَمًّى وَ لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ (67)
هُوَ الَّذِي خَلَقَکُمْ مِنْ تُرابٍ: ذات يگانه خدا آن ذاتى است که به
جلد 11 - صفحه 332
قدرت کامله خود بيافريد شما را از خاک، يعنى آدم عليه السّلام که منشأ و اصل خلقت شما است، ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ: پس شما را که فرزندان او هستيد از آب منى، ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ: پس از خون بسته که منى بعد از چهل روز به آن صورت متشکل مى‌گردد بعد مضغه بعد لحم بعد عظام، ثُمَّ يُخْرِجُکُمْ طِفْلًا: پس بيرون آورد هر يک از شما را در حالى که کودک هستيد، ثُمَّ لِتَبْلُغُوا أَشُدَّکُمْ: پس بعد از طفوليت بقا مى‌دهد شما را تا مى‌رسد به سخت‌ترين قوّت خود که منتهى سن جوانى است، و آن از سى سالگى باشد تا چهل سال و بر همين قياس. ثُمَّ لِتَکُونُوا شُيُوخاً: پس باقى مى‌گذارد شما را تا مى‌گرديد پيران، وَ مِنْکُمْ مَنْ يُتَوَفَّى مِنْ قَبْلُ: و برخى از شما آن کس است که قبض روح او مى‌شود پيش از پيرى، وَ لِتَبْلُغُوا أَجَلًا مُسَمًّى: و بقا مى‌دهد پيش از شيخوخيت يا قبل از بلوغ شباب، تا برسيد به مدتى که نام برده شده که وقت موت يا قيامت باشد، لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ: تا شايد که شما تعقل کنيد در آفرينش خود، يا در انتقال از حالى به حالى و از درجه‌اى به درجه، و به اين حجج عارف شويد به خالق خود و عارف شويد به ستايش و پرستش پروردگار خود.