در آيهى قبل به شخص پيامبر فرمود: عبادتت خالصانه باشد. «فَاعْبُدِ اللَّهَ مُخْلِصاً» در اين آيه به همهى مردم مىفرمايد: تمام عبادتها بايد براى خداوند باشد. «لِلَّهِ الدِّينُ الْخالِصُ»
شخصى به پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله گفت: ما اموال خود را به فقرا مىدهيم تا نام ما به نيکى برده شود. حضرت فرمود: خداوند تنها کار خالص را مىپذيرد و سپس اين آيه را تلاوت فرمود:
«1». ذاريات، 56.
جلد 8 - صفحه 141
أَلا لِلَّهِ الدِّينُ الْخالِصُ ... «1»
براى بت پرستى ريشههايى گفتهاند، از جمله:
الف) براى احترام به بزرگان، مجسمهى آنان را مىساختند و با گذشت زمان اين مجسّمهها به صورت مستقل پرستش مىشد.
ب) بتپرستان گمان مىکردند انسان نمىتواند مستقيماً با خدا ارتباط برقرار کند و نياز به واسطههاى مقدّس دارد، لذا براى مقدّسين تمثالى مىساختند که به مرور زمان اين سمبلها به صورت بت در آمد.