تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ کَذَبَ عَلَى اللَّهِ وَ کَذَّبَ بِالصِّدْقِ إِذْ جاءَهُ أَ لَيْسَ فِي جَهَنَّمَ مَثْوىً لِلْکافِرِينَ (32)
فَمَنْ أَظْلَمُ: پس کيست ظالمتر (استفهام انکارى) يعنى نيست ستمکارتر، مِمَّنْ کَذَبَ عَلَى اللَّهِ: از کسى که دروغ گفت بر خدا به شرک و نسبت زن و فرزند به ساحت او، وَ کَذَّبَ بِالصِّدْقِ: و تکذيب نمود به سخن راست که توحيد و قرآن باشد، إِذْ جاءَهُ: زمانى که آمد او را بدون آنکه تأمل و تدبر نمايد، يا مراد صاحب صدق را به دروغ پنداشت يعنى حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و اله. بعد
جلد 11 - صفحه 243
تهديد فرمايد: أَ لَيْسَ فِي جَهَنَّمَ: آيا نيست در جهنم (استفهام تقريرى است) يعنى البته هست در جهنم، مَثْوىً لِلْکافِرِينَ: مکان و مقام براى کافران و منکران، يعنى به جهت عقايد فاسده و اعمال قبيحه جهنم مقر آنها است.