پیام‌های تفسیر نور

1- يکى از پاداش‌هاى مبلّغان دين، عفو الهى و گذشت از لغزش‌هاى آنان است. جاءَ بِالصِّدْقِ وَ صَدَّقَ بِهِ‌ ... لِيُکَفِّرَ اللَّهُ عَنْهُمْ‌ 2- مقام تقوا و احسان، با صدور بعضى کارهاى زشت منافاتى ندارد. (ضمير «عَنْهُمْ» به همان متّقين و محسنين در آيه قبل بر مى‌گردد). «لِيُکَفِّرَ اللَّهُ عَنْهُمْ أَسْوَأَ الَّذِي عَمِلُوا» 3- از لطف الهى همين بس که بدترين گناهان را مى‌پوشاند و به نحو احسن پاداش مى‌دهد. «لِيُکَفِّرَ اللَّهُ عَنْهُمْ أَسْوَأَ- يَجْزِيَهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ» 4- پاک شدن از گناه و آثار آن، مقدّمه‌ى دريافت الطاف الهى است. (اول‌ «لِيُکَفِّرَ» بعد «يَجْزِيَهُمْ») 5- خداوند پاداش متّقين و محسنين را به بهاى بهترين کارشان مى‌دهد. (کار متوسط آنان را نيز پاداش بهترين کار مى‌دهد). بِأَحْسَنِ الَّذِي‌ ...

آیات این صفحه