1- يکى از پاداشهاى مبلّغان دين، عفو الهى و گذشت از لغزشهاى آنان است.
جاءَ بِالصِّدْقِ وَ صَدَّقَ بِهِ ... لِيُکَفِّرَ اللَّهُ عَنْهُمْ
2- مقام تقوا و احسان، با صدور بعضى کارهاى زشت منافاتى ندارد. (ضمير «عَنْهُمْ» به همان متّقين و محسنين در آيه قبل بر مىگردد). «لِيُکَفِّرَ اللَّهُ عَنْهُمْ أَسْوَأَ الَّذِي عَمِلُوا»
3- از لطف الهى همين بس که بدترين گناهان را مىپوشاند و به نحو احسن پاداش مىدهد. «لِيُکَفِّرَ اللَّهُ عَنْهُمْ أَسْوَأَ- يَجْزِيَهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ»
4- پاک شدن از گناه و آثار آن، مقدّمهى دريافت الطاف الهى است. (اول «لِيُکَفِّرَ» بعد «يَجْزِيَهُمْ»)
5- خداوند پاداش متّقين و محسنين را به بهاى بهترين کارشان مىدهد. (کار متوسط آنان را نيز پاداش بهترين کار مىدهد). بِأَحْسَنِ الَّذِي ...