تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ بَدا لَهُمْ سَيِّئاتُ ما کَسَبُوا وَ حاقَ بِهِمْ ما کانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ (48)
وَ بَدا لَهُمْ: و ظاهر شود مر ايشان را در حين صحايف اعمال، سَيِّئاتُ ما کَسَبُوا: جاى بديهاى آنچه کرده باشند، وَ حاقَ بِهِمْ: و احاطه نمايد به ايشان، ما کانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ: جزاى آنچه بودند که به آن استهزاء مى‌کردند از وعيد الهى و انذار حضرت رسالت پناهى. پس بيان مناقضه و تعکيس ايشان مى‌کند بر اين وجه که:
«1» تفسير ابو الفتوح رازى، ج 9 ص 410 (بجاى محمد بن سکندر در کتاب محمد بن المنکدر آمده است)
جلد 11 - صفحه 254