اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ وُفِّيَت کُلُّ نَفسٍ ما عَمِلَت وَ هُوَ أَعلَمُ بِما يَفعَلُونَ (70)
و بالتمام و في ميفرمايد هر نفسي را آنچه عمل کرده از عبادات و طاعات جزاء اوفي و او داناتر است بآنچه بجا ميآورند.
اينکه آيه شريفه راجع باعمال صالحه است و اما سيئات را ممکن است عفو فرمايد و بيامرزد و گذشت کند اگر قابليت عفو داشته باشد که با توبه يا تدارک معاصي با ايمان از دنيا رود يا بشفاعت يا بعقوبات دنيوي گذشت کند هُوَ- الَّذِي يَقبَلُ التَّوبَةَ عَن عِبادِهِ وَ يَعفُوا عَنِ السَّيِّئاتِ وَ يَعلَمُ ما تَفعَلُونَ شوري آيه 24 وَ ما أَصابَکُم مِن مُصِيبَةٍ فَبِما کَسَبَت أَيدِيکُم وَ يَعفُوا عَن کَثِيرٍ شوري آيه 29 و غير اينها از آيات.