اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
اصبِر عَلي ما يَقُولُون‌َ وَ اذکُر عَبدَنا داوُدَ ذَا الأَيدِ إِنَّه‌ُ أَوّاب‌ٌ «17»
صبر کن بر آنچه ميگويند و ياد کن بنده ما را داود که صاحب قوه و قدرت بود بدرستي که او بسوي ما رجوع ميکرد.
اصبِر عَلي ما يَقُولُون‌َ صبر بر تحمل اذيت‌هاي قوم و جسارت هاي آنها و اينکه در مقام تلافي و مخاصمه نباش که دارد حضرتش خاکروبه و شکمبه شتر بر سرش مي‌ريختند خود را تکان ميداد و هيچ نميگفت حتّي يک يهودي بود که همه روزه اينکه معامله را ميکرد چند روزي شد که نميکرد حضرت فرمود يک نفر بود روزها يادي از ما ميکرد چند روزي است که تعطيل کرده گفتند مريض شده حضرت به عيادتش رفت مقابل صورتش نشست صورت برگردانيد حضرت برخاست آن طرف صورتش نشست تا سه مرتبه آن يهودي به شرف اسلام مشرف شد چون اينکه اخلاق را مشاهده کرد حتّي روزي که عبا به گردنش انداختند و فشار دادند تا نفس حبس شد حمزه عموي حضرت از سفر آمد و با خبر شد آمد نزد آن حضرت که کي اينکه معامله با شما کرده بروم تلافي کنم حضرت فرمود متعرّض نشو اگر بمن محبت داري بشرف اسلام مشرف شو حتّي روزي که فتح مکه کرد و سران قريش بناه به مسجد الحرام بردند و از حيات خود نااميد بودند فرمود لا تَثرِيب‌َ عَلَيکُم‌ُ اليَوم‌َ چنانچه يوسف به برادرانش گفت حتّي فرمود هر که پناه به منزل ابو سفيان ببرد در امان است و اينکه جنگها و جهادها در بدر و حنين و احزاب و غيرها تمام
جلد 15 - صفحه 226
دفاعي بود که آنها ميخواستند حضرتش را به قتل رسانند با اصحابش حتي در قرآن ميفرمايد فَبِما رَحمَةٍ مِن‌َ اللّه‌ِ لِنت‌َ لَهُم وَ لَو کُنت‌َ فَظًّا غَلِيظَ القَلب‌ِ لَانفَضُّوا مِن حَولِک‌َ فَاعف‌ُ عَنهُم- آل عمران آيه 153- و همچنين صبر بر عبادت که دارد آن قدر عبادت ميکرد که آيه شريفه نازل شد طه ما أَنزَلنا عَلَيک‌َ القُرآن‌َ لِتَشقي خود را به مشقّت عبادت نيندازي.
وَ اذکُر عَبدَنا داوُدَ که خداوند در اثر صبر و مجاهده با کفّار چه عزّت و دولت و سلطنت به او عنايت فرمود که با سيصد و سيزده نفر اصحاب طالوت قشون جالوت را درهم کوبيد و جالوت را کشت، و خدا سلطنت و نبوت را به او عنايت کرد که ميفرمايد: فَهَزَمُوهُم بِإِذن‌ِ اللّه‌ِ وَ قَتَل‌َ داوُدُ جالُوت‌َ وَ آتاه‌ُ اللّه‌ُ المُلک‌َ وَ الحِکمَةَ وَ عَلَّمَه‌ُ مِمّا يَشاءُ- بقره آيه 252- و ميفرمايد وَ لَقَد آتَينا داوُدَ مِنّا فَضلًا يا جِبال‌ُ أَوِّبِي مَعَه‌ُ وَ الطَّيرَ وَ أَلَنّا لَه‌ُ الحَدِيدَ أَن‌ِ اعمَل سابِغات‌ٍ وَ قَدِّر فِي السَّردِ- سبأ آيه 10- و سرّ اينکه الطاف در حق داود اينست که:
ذَا الأَيدِ است. بعضي گفتند يعني صاحب قوت و قدرت و شوکت و جلال است. بعضي گفتند قوت بر عبادات از صلوة و صوم و نحو اينها لکن بنظر اقرب ميآيد که صاحب بذل و احسان بود و بسياري را بذل ميکرد.
إِنَّه‌ُ أَوّاب‌ٌ تسبيح و تقديس و ذکر و عبادت ميکرد که کوه‌ها و طيور با او ذکر ميگفتند بدليل قوله تعالي وَ لَقَد آتَينا داوُدَ مِنّا فَضلًا يا جِبال‌ُ أَوِّبِي مَعَه‌ُ وَ الطَّيرَ- سبأ آيه 10- و در اينجا ميفرمايد: