1- نزاع، به معناى نفى برادرى نيست. «خَصْمانِ بَغى»، «إِنَّ هذا أَخِي»
2- انسان، حريص و زيادهطلب است و هرگز از مال دنيا سير نمىشود. «أَکْفِلْنِيها» (بر خلاف نظريه برخى فلاسفه که آزادى در رسيدن به شهوات و غرايز را وسيله آرامش مىدانند و مىگويند: انسان همين که سير شد آرام مىشود).
3- کسانى که قصد تصاحب حقّ ديگران را دارند، مقدّمات حقوقى و استدلالى کار خود را هم براى دادگاه آماده مىکنند. «عَزَّنِي فِي الْخِطابِ»
4- چه بسا مظلومى که نتواند حقّ خود را درست بيان کند و در سخن، از ظالم کم بياورد. پس قاضى بايد بدنبال کشف حقيقت باشد و فريب خوشزبانى متهم را نخورد. «عَزَّنِي فِي الْخِطابِ»