تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ وَهَبْنا لَهُ أَهْلَهُ وَ مِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنَّا وَ ذِکْرى‌ لِأُولِي الْأَلْبابِ (43) وَ وَهَبْنا لَهُ أَهْلَهُ‌: و عطا فرموديم براى او کسان او را، يعنى بدل ايشان را. اکثر مفسرين برآنند که مراد «وهبنا» «احيينا» باشد، يعنى زنده نموديم فرزندان او را، وَ مِثْلَهُمْ مَعَهُمْ‌: و مانند ايشان را به ايشان، يعنى اولاد او را دو برابر مرحمت نموديم. از حضرت صادق عليه السلام، فرمود: حق تعالى اولاد ايوب را آنچه پيش از ابتلا و آنچه در آن اثنا فوت شده بودند، همه را با دو برابر زنده نمود «1». رَحْمَةً مِنَّا: به جهت بخششى که فايض شد از ما، وَ ذِکْرى‌ لِأُولِي الْأَلْبابِ‌: و به جهت يادآورى مر صاحبان عقل خالص را تا حسن عاقبت صبر را تأمل نموده، در مصائب و نوائب طريق صبر را پيش گيرند و در ناملايمات ثابت باشند. ابن عباس نقل نموده که زمان ابتلاى ايوب عليه السلام ابليس خود را به صورت طبيب به زوجه ايوب نمود و مداواى او را از او طلبيد. ابليس گفت: مداواى او را مى‌کنم به شرط آنکه چون به شود بگويد من او را شفا دادم نه غير. چون قبول نمود کلام را به عرض حضرت ايوب عليه السلام رسانيد، حضرت در غضب شد و قسم ياد نمود که او را صد چوب بزند «2»؛ حق تعالى تحليل سوگند او را فرمود به اينکه: