تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ اذْکُرْ عِبادَنا إِبْراهِيمَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ أُولِي الْأَيْدِي وَ الْأَبْصارِ (45)
وَ اذْکُرْ عِبادَنا: و ياد کن اى پيغمبر بندگان ما را، إِبْراهِيمَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ: ابراهيم خليل و پسر او اسحق نبى و نبيره او يعقوب نبى عليهم السلام، أُولِي الْأَيْدِي وَ الْأَبْصارِ: که صاحبان دستها و ديدهها بودند، يعنى صاحبان اعمال پسنديده و معارف الهيه.
نکته: تعبير اعمال به «ايدى» به جهت مباشرت اکثر آن، و معارف به ابصار به سبب آنکه اقوى مبادى آن است. و در اين کلام تعريض جهله است که ايشان در حکم زمين گير و کور باشند.
«1» مدرک ياد شده.
جلد 11 - صفحه 204