سوره یس، آیه ۱۱ · جزء ۲۲ · صفحه ۴۴۰
إِنَّمَا تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَ خَشِيَ الرَّحْمٰنَ بِالْغَيْبِ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَ أَجْرٍ كَرِيمٍ
تو فقط کسی را انذار میکنی که از این یادآوری (الهی) پیروی کند و از خداوند رحمان در نهان بترسد؛ چنین کسی را به آمرزش و پاداشی پرارزش بشارت ده!
معنی کلمات و عبارات
«إِنَّمَا تُنذِرُ مَنْ ...»: تو تنها کسی را بیم خواهی داد. مراد این است که تنها کسی از بیم دادن تو سود میبرد و از آن استفاده میکند که. «بِالْغَیْبِ»: در نهان. در خلوت (نگا: فاطر / ).
نزول
سال ۵ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۳ رویداد)
نکات آیه
۱ - انذارها و اخطارهاى پیامبر(ص)، تنها در افرادى که آماده پذیرش بودند و مى خواستند از پیروان قرآن و اهل خشیت باشند، مؤثر بود. «إنّما تنذر من اتّبع الذکر و خشى الرحمن»
در آیات گذشته، سخن از گروهى بود که هرگز آمادگى پذیرش ایمان و سخن حق را نداشتند; ولى در این آیه شریفه از گروه دیگرى یاد مى کند که در نقطه مقابل گروه اول قرار دارند که آماده پذیرش کلام حق (قرآن) بوده و از خداى رحمان مى ترسند. گفتنى است مقصود از «ذکر» - طبق نظر بیش تر مفسران - قرآن است.
۲ - آمادگى براى ایمان به قرآن و برخوردارى از روح خشیت، از زمینه هاى لازم براى تأثیرپذیرى از انذارها و اخطارهاى الهى «إنّما تنذر من اتّبع الذکر و خشى الرحمن»
۳ - تأثیر انذارها و اخطارهاى به حقّ، در گرو وجود شایستگى ها و زمینه هاى لازم براى پذیرش آن در نهاد آدمى است. «إنّما تنذر من اتّبع الذکر و خشى الرحمن»
۴ - «ذکر» از نام هاى قرآن است. «من اتّبع الذکر»
۵ - قرآن، عامل یادآورى دانستنى هاى فراموش شده و بیدارگر فطرت خفته انسان ها است. «إنّما تنذر من اتّبع الذکر»
«ذکر» به معناى استحضار و یادآورى اندوخته ها و دانستنى ها است. توصیف قرآن به «ذکر» مى تواند بدین جهت باشد که این کتاب، یادآور دانستنى هاى فراموش شده است و یا بیدارگر فطرت خفته انسان هایى است که از دانسته هاى فطرى خود غافل اند.
۶ - لزوم پیروى از تعالیم قرآن «إنّما تنذر من اتّبع الذکر»
برداشت یاد شده، از آمدن قید «اتّباع» به دست مى آید.
۷ - ارزشمندى و برترى ترس از خدا و دورى از گناه در خلوت، بر ترس و تحفظ از نافرمانى خدا در انظار دیگران «و خشى الرحمن بالغیب»
برداشت یاد شده، از مقید شدن ترس از خدا به «غیب» (نهان) به دست مى آید.
۸ - لزوم وجود خوف و رجا و بیم و امید در جان آدمى «و خشى الرحمن بالغیب»
از توأم شدن ترس از خدا با صفت رحمانیت خدا - که مظهر لطف و مهربانى او است - برداشت یاد شده به دست مى آید.
۹ - «رحمان» از اوصاف خداوند است. «و خشى الرحمن»
۱۰ - عظمت و برجستگى صفت رحمانیت خداوند «و خشى الرحمن»
یادکرد صفت «رحمانیت» خدا از میان دیگر اوصاف الهى، مى تواند گویاى برداشت یاد شده باشد.
۱۱ - پیامبر(ص) مأمور بشارت دادن پیروان قرآن و خداترسان به مغفرت و اجر ارزشمند و پربهاى الهى «من اتّبع الذکر و خشى الرحمن بالغیب فبشّره بمغفرة و أجر کریم»
۱۲ - آمرزش و اجر ارزشمند و پربها، پاداش پیروان قرآن و خداترسان «من اتّبع الذکر و خشى الرحمن بالغیب فبشّره بمغفرة و أجر کریم»
۱۳ - انذار و بشارت، از روش هاى تبلیغى - هدایتى پیامبراسلام(ص) «إنّما تنذر من اتّبع الذکر ... فبشّره بمغفرة و أجر کریم»
تفسیر (۹)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۱۲ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۳۲ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۱۱ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیه ۱۱ - نکتههای تفسیر نور
آیه ۱۱ - پیامهای تفسیر نور
آیه ۱۱ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۱۱ - تفسیر روان جاوید
آیات ۱–۱۲ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیه ۱۱
موضوعات
دستهبندی موضوعی
آمرزش اهل خشیتآمرزش پیروان قرآنارزش خشیت در خلوتارزش خلاص در خشیتاهمیت ترسبشارت به اهل خشیتبشارت به پیروان قرآنزمینه تأثیر انذارهای خداهدایت پذیری اهل خشیتهدایت پذیری پیروان قرآنپاداش اهل خشیتپاداش پیروان قرآنارزش ترک گناه در خلوتآثار صلاحیتشرایط تأثیر انذاربشارت پاداشبشارت آمرزشخشیت از خداروش تبلیغ محمدآثار انذارهای محمداهمیت امیدواریپیروی از قرآنآثار ایمان به قرآنآثار خشیترحمانیت خدابشارتهای محمدعوامل تنبه فطرتانذار در تبلیغعوامل تذکرنامهای قرآنرحمانمراتب پاداشهدایتگری محمدانذارهای محمدروش هدایتنقش قرآنرسالت محمد
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۶۴)
- پیروی از قران، زمینه بهرهمندی از بشارتهای پیامبر(صلی الله علیه واله) به امرزش و پاداش
- هشدار به پیروان قران، از وظایف پیامبر(صلی الله علیه واله)
- انذار خایفان از خدا از وظایف پیامبراکرم(صلی الله علیه واله)
- پیروی از یاداوریهای قران، عامل پذیرش انذار
- ترس از خدا در نهان، سبب پذیرش انذارهای پیامبر(صلی الله علیه واله)+۱ آیه
- ماموریّت پیامبر(صلی الله علیه واله) از جانب خداوند، برای بشارت امرزش الهی به پیروان قران و خداترسان
- پیروی از قران، زمینه بشارت خداوند به امرزش
- روحیّه خداترسی، زمینه بهرهمندی از بشارت خداوند به امرزش
- پیامبر(صلی الله علیه واله) مامور بشارت دادن پیروان قران و خداترسان به پاداش ارزشمند
- پیامبر(صلی الله علیه واله) مامور ابلاغ بشارت خداوند به پیروان قران
- پیامبر(صلی الله علیه واله) مامور ابلاغ بشارت خداوند به خداترسان
- بشارت خداترسان به امرزش و پاداش ارزشمند خداوند
- بشارتدهی، از وظایف تبلیغی پیامبر(صلی الله علیه واله)+۶ آیه
- پیروی از قران از عوامل برخورداری از بشارت الهی
- خداترسی در خلوت از عوامل بشارت الهی
- بهشت، جایگاهی قطعی برای خداترسان
- امرزش و اجر کریمانه، پاداش پیروان قران و خداترسان
- مغفرت الهی، یکی از پاداشهای خداوند در اخرت+۱ آیه
- پیروان قران، خدا ترسان بهرهمند از بشارت پیامبر(صلی الله علیه واله) به پاداش الهی
- پیروی از قران، موجب بهرهمندی از امرزش و اجر کریمانه
- یاد خداوند، موجب بهرهمندی از پاداش الهی
- پیروی از قران، موجب بهرهمندی از پاداش ارجمند و غفران الهی
- ترس از پروردگار، موجب امرزش و پاداش الهی+۱ آیه
- یاد خداوند، موجب برخورداری از پاداش الهی
- انذار از عذابهای خدا، روشی لازم در تبلیغ انبیا+۱۰ آیه
- بشارت به مخاطبان، از روشی مؤثّر در تبلیغ پیامبران الهی+۵ آیه
- وجوب انذار مردم، از سوی پیامبر(صلی الله علیه واله)+۷ آیه
- پیامبر(صلی الله علیه واله) موظّف به بشارت دادن پیروان قران و خداترسان
- لزوم ترس داشتن از خداوند+۳ آیه
- خوف از خدای رحمان در نهان، موجب بهره مندی از بشارت الهی به امرزش گناه
- خوف از خدای رحمان در نهان، موجب بهره مندی از بشارت الهی به پاداش کریمانه
- انذار خایفان از خدا، از وظایف پیامبر(صلی الله علیه واله)+۱ آیه
- ترس از خدا در خفا و به دور از دید دیگران، مطلوب و شایسته+۱ آیه
- ترس از خدا، عامل پذیرفتن انذارهای او+۲ آیه
- ترس از عظمت و هیبت خدا در خفا، درپی دارنده امرزش الهی+۱ آیه
- خداترسی در خفا، از عوامل بهره مندی از پاداش کریمانه
- خداوند، دارای رحمتی عام و گسترده
- هماهنگی معارف و تعالیم قران، با فطرت انسانها+۱ آیه
- ذکر، از نامهای قران+۱ آیه
- پیروی از قران، زمینه بهره مندی از بشارتهای پیامبر(صلی الله علیه واله) به پاداش ارزشمند
- اطاعت و پیروی از قران، زمینه بهره مندی از بشارتهای پیامبر(صلی الله علیه واله)به امرزش الهی
- اطاعت از قران، عامل پذیرش انذار
- عناد و لجاجت کافران مانع از ایمان انها و رهیابی به حق+۱ آیه
- لجاجت در کفرورزی موجب گرفتار شدن به غل و زنجیرهای عذاب در گردن تا چانه+۲ آیه
- انذار پیروان قران، از مسیولیّتهای پیامبر صلی الله علیه و اله
- تاثیرپذیری خداترسان در نهان، از انذارهای پیامبر صلی الله علیه و اله+۳ آیه
- ماموریّت محمّد صلی الله علیه و اله برای بشارت امرزش الهی به پیروان قران
- ماموریّت پیامبر صلی الله علیه و اله برای ابلاغ بشارت امرزش، به خداترسان پیرو قران
- انذار از عذابهای خدا، از روشهای تبلیغی محمّد صلی الله علیه و اله+۱۰ آیه
- بشارت به مخاطبان، از روشهای تبلیغی پیامبر صلی الله علیه و اله+۵ آیه
- حقپذیری و داشتن روحیه تسلیم، زمینه ساز تاثیر پذیری از تبلیغ پیامبر صلی الله علیه و اله+۱ آیه
- ترس از خدا، زمینهساز تاثیرپذیری از مواعظ محمّد صلی الله علیه و اله+۱ آیه
- «تُنذِرَ»+۳ آیه
- بشارت دادن به مردم، از وظایف اساسی پیامبر صلی الله علیه و اله+۵ آیه
- پیامبر صلی الله علیه و اله مامور بشارت به مغفرت الهی، به پیروان قران و خدا ترسان
- پیروی از قران، زمینه بشارت خداوند به مغفرت
- روحیه خدا ترسی، زمینه بهرهمندی از بشارت خداوند به مغفرت
- پیروی از قران، زمینه ساز مغفرت الهی+۱ آیه
- ترس از خدا در خلوت، زمینه جلب غفران الهی+۱ آیه
- مغفرت الهی، یکی از پاداشهای خداوند در اخرت+۱ آیه
- موعظه پذیری، از عوامل تاثیر انذار+۱ آیه
- وجوب انذار مردم، از سوی پیامبر صلی الله علیه و اله+۷ آیه
- بشارت به پیروان قران و خداترسان، از واجبات و وظایف پیامبر صلی الله علیه و اله
- وجوب ترس داشتن از خداوند+۳ آیه