سوره یس، آیه ۱۷ · جزء ۲۲ · صفحه ۴۴۱
معنی کلمات و عبارات
«الْبَلاغُ الْمُبِینُ»: (نگا: مائده / و نحل / و ).
نزول
سال ۵ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۳ رویداد)
نکات آیه
۱ - ابلاغ پیام هاى الهى به صورت روشن و آشکار، وظیفه پیامبرانِ فرستاده شده به سوى مردم انطاکیه بود. «و ما علینا إلاّ البلغ المبین»
۲ - پیامبران فرستاده شده به سوى مردم انطاکیه، تنها مسؤول انجام رسالت خویش بودند; نه مأمور به نتیجه (مؤمن ساختن همه مردم). «و ما علینا إلاّ البلغ المبین»
حصر در جمله «و ما علینا إلاّ...» حصر اضافى است و گویاى این نکته مى باشد که تکذیب انبیا از سوى منکران رسالت، مسؤولیتى بر دوش پیامبران بار نمى کند; زیرا آنان تنها مسؤول ابلاغ وحى به مردم اند و مسؤولیتى در قبال آثار و نتایج این رسالت (پذیرش و عدم پذیرش مردم) ندارند.
۳ - ابلاغ پیام هاى الهى از جانب پیامبران، منوط به پذیرش و عدم پذیرش مردم نیست. «إن أنتم إلاّ تکذبون ... قالوا ... و ما علینا إلاّ البلغ المبین»
۴ - سلب نشدن وظیفه ابلاغ دین و تبلیغ اسلام از مبلغان، به صرف روى گردانى مردم از آن «إن أنتم إلاّ تکذبون ... قالوا ... و ما علینا إلاّ البلغ المبین»
۵ - پیام ها و تعالیم پیامبران، روشن، رسا و قابل فهم براى انسان ها بود. «و ما علینا إلاّ البلغ المبین»
۶ - لزوم به کارگیرى مفاهیم و مطالب روشن، رسا و بى ابهام در تبلیغ دین «و ما علینا إلاّ البلغ المبین»
۷ - پیامبران، حجت را بر مردم خویش تمام کرده بودند. «و ما علینا إلاّ البلغ المبین»
برداشت یاد شده از آن جا است که ابلاغ روشن و بى ابهامِ پیامِ الهى به مردم، حاکى از آن است که پیامبران، حجت را بر آنان تمام کرده بودند.
تفسیر (۱۰)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۳۲ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱۳–۳۲ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱۳–۴۷ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۱۷ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیه ۱۷ - نکتههای تفسیر نور
آیه ۱۷ - پیامهای تفسیر نور
آیه ۱۷ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۱۷ - تفسیر روان جاوید
آیات ۱۳–۱۹ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیه ۱۷
موضوعات
دستهبندی موضوعی
بلاغت تعالیم انبیاشرایط تبلیغ انبیامحدوده مسؤولیت انبیای انطاکیهرسالت انبیای انطاکیهسهولت فهم تعالیم انبیافصاحت در تبلیغوضوح تعالیم انبیااتمام حجت انبیاویژگیهای تعالیم انبیااعراض از دیناهمیت تبلیغ دینمسؤولیت مبلغانروش تبلیغ
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۲۹)
- اتمام حجّت رسولان خدا بر اصحاب قریه+۱ آیه
- عذاب شدن اصحاب قریه با بانگ مرگبار، پس از اتمام حجّت رسولان الهی و حقناپذیری انان+۳ آیه
- شومی پیامبران از دیدگاه مردم انطاکیه (اصحاب قریه)، مانع تاثیر اتمام حجّت انبیا بر انان+۲ آیه
- حاکمیّت خفقان بر شهر انطاکیه و نبودن ازادی بیان برای رسولان+۲ آیه
- استقامت رسولان انطاکیه در رسالت تبلیغی خویش+۶ آیه
- اتمام حجت پیامبران به مردم انطاکیه با پیام اشکار رسالت خود+۱ آیه
- لجاجت اصحاب القریه در برابر حقّ و قبول نکردن ان+۷ آیه
- ابلاغ پیام خداوند به صورت روشن و صریح به مردم، ازسوی پیامبران+۳ آیه
- روشنبودن تعالیم انبیا برای مردم+۲ آیه
- بعثت پیامبران، برای اتمام حجّت خدا بر مردم+۲ آیه
- همه انبیا، هماهنگ در انجام وظیفه تبلیغ+۴ آیه
- تهدید به سنگسار شدن رسولان انطاکیه، در پی مبارزه انان با بتپرستی+۵ آیه
- بیان روشن و رسا، ابزاری ضروری و ارزشمند در تبلیغ دین+۳ آیه
- تبلیغ دین الهی، وظیفه پیامبران+۵ آیه
- ابلاغ پیامهای الهی از سوی فرستادگان عیسی(علیه السلام)به مردم انطاکیه+۲ آیه
- پایمردی و استقامت رسولان انطاکیه در تبلیغ دین، به رغم تهدید به سنگسار و شکنجه شدن+۲ آیه
- ابلاغ پیامهای الهی از سوی انبیا، به صورت صریح و روشن+۶ آیه
- معرّفی الگوهای ناپسند از روشهای تربیتی قران برای عبرت گرفتن+۶ آیه
- تبلیغ رسالت الهی، سبب تهدید شدن رسولان عیسی(علیه السلام) از سوی مردم انطاکیه+۱ آیه
- لزوم تبلیغ تعالیم خداوند، به نحو روشن بر پیامبران+۲ آیه
- گواه گرفتن خداوند از سوی رسولان انطاکیه بر راستگویی انان، در ادعای اجرای وظایف تبلیغی+۴ آیه
- رسالت پیامبران برای اتمام حجّت خدا برای مردم+۲ آیه
- برخوردار بودن انبیا، از روحیّه شهامت و شجاعت+۴ آیه
- شجاعت رسولان انطاکیه، به هنگام ابلاغ رسالت خود در برابر تهدید به سنگسار و شکنجه از جانب مردم ان دیار+۵ آیه
- عذاب شدن اصحاب قریه با بانگ مرگ بار، پس از اتمام حجّت رسولان الهی و حق ناپذیری انان+۳ آیه
- بیان قصّه انبیا و مردم انطاکیه برای مشرکان، توصیه خداوند به پیامبر(صلی الله علیه واله)+۶ آیه
- پیامبر صلی الله علیه و اله، مامور ابلاغ روشن و صریح پیامهای الهی به مردم+۷ آیه
- وجوب استقامت در راه تبلیغ دین و انجام دادن رسالت دینی+۶ آیه
- وجوب تبلیغ تعالیم خداوند، به نحو روشن بر پیامبران+۲ آیه