تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) سُبْحانَ الَّذِي خَلَقَ الْأَزْواجَ کُلَّها مِمَّا تُنْبِتُ الْأَرْضُ وَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ مِمَّا لا يَعْلَمُونَ (36) سُبْحانَ الَّذِي‌: منزه و مبرّاست از جميع نواقص و پاک از همه عيوب، آن ذاتى که به قدرت کامله و حکمت شامله، خَلَقَ الْأَزْواجَ کُلَّها: بيافريد اجناس و انواع و اصناف اشياء را تماما، مِمَّا تُنْبِتُ الْأَرْضُ‌: از آنچه مى‌روياند زمين به قدرت او سبحانه مانند نباتات و اشجار که هر کدام شکلى و رنگى و بوئى و خاصيتى دارند، وَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ‌: و از نفسهاى مردمان از مرد و زن و سياه و سفيد و سرخ و غير آن، وَ مِمَّا لا يَعْلَمُونَ‌: و از آنچه نمى‌دانند، يعنى چيزهائى که خداى تعالى ايشان را بر آن مطلع نساخته از مخلوقات و مصنوعات که در قعر دريا هستند و علم ازلى به آن احاطه دارد. جلد 11 - صفحه 77