تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّ الَّذِينَ يَتْلُونَ کِتابَ اللَّهِ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ أَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْناهُمْ سِرًّا وَ عَلانِيَةً يَرْجُونَ تِجارَةً لَنْ تَبُورَ «29»
إِنَّ الَّذِينَ يَتْلُونَ کِتابَ اللَّهِ: بدرستى که آنانکه هميشه تلاوت مىکنند کتاب خدا را يا متابعت مىکنند آنچه در آنست از احکام. مراد کتاب قرآن باشد يا جنس کتاب آسمانى که شامل مصدقان امم سابقه باشد، وَ أَقامُوا الصَّلاةَ: و به پا داشتهاند نماز را در اوقات آن با شرايط و آداب، وَ أَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْناهُمْ: و انفاق کردند در راه ما از آنچه روزى دادهايم ايشان را، سِرًّا وَ عَلانِيَةً: پنهانى و آشکارا. صدقه دهند در سرّ به جهت خلوص از شائبه، و علانيه براى رغبت مردمان، يا سرّ در مستحبات و علانيه در واجبات، يَرْجُونَ تِجارَةً لَنْ تَبُورَ: اميد مىدارند به اين عملها تجارتى را که کاسد «2» نشود و به خسران فانى نگردد. مراد طلب ثواب ابدى و تحصيل اجر سرمدى است.