تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) لِيُوَفِّيَهُمْ أُجُورَهُمْ وَ يَزِيدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ إِنَّهُ غَفُورٌ شَکُورٌ (30) «1» مجمع البيان (1401 ق) ج 4 ص 407. «2» کاسد: ناروا، نارايج، بى‌رونق، فرهنگ معين ج 3 ص 2825. جلد 11 - صفحه 35 لِيُوَفِّيَهُمْ أُجُورَهُمْ‌: (علت مدلول کلام ايشان) يعنى اميد دارند به تجارتى که منتفى باشد از او کساد و رواج داشته باشد تا به سبب آن تمام گرداند خداى تعالى اجرهاى ايشان را و تمامى و کمال بديشان رساند، يا جميع اين افعال را بجا مى‌آورند تا حق تعالى اجر آنها به تمامى به آنها رساند، وَ يَزِيدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ‌: و زياد فرمايد حسنات ايشان را از فضل خود و مزد عمل را زياده از آن به ايشان رساند. ابن مسعود از حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله روايت نموده مراد زيادتى فضل الهى، عطاى شفاعت است؛ «1» يعنى شفاعت ايشان را قبول فرمايد، إِنَّهُ غَفُورٌ شَکُورٌ: بدرستى که خداى تعالى بسيار آمرزنده است گناهان را، مزد دهنده مرطاعات را. عبد اللّه گفته اين آيه در حق قاريان قرآن و تاليان فرقان است که به جهت طمع ثواب اخروى به تلاوت آن مشغولند.