1- تکثّر و تنوّع نعمتها، يک ارزش است. «جَنَّاتُ»
2- از عنصر تشويق غافل نشويم. «جَنَّاتُ عَدْنٍ- يُحَلَّوْنَ»
3- پاداش محروميّت موقت، کاميابى دائمى است. (اگر طلا و ابريشم، در چند روز دنيا بر مردان حرام شد، در بهشت، از آن بهرهمند مىشوند.) يُحَلَّوْنَ ... مِنْ ذَهَبٍ ...
4- معاد، جسمانى است. (طلا و لؤلؤ مربوط به زينت بدن مادّى است.) «أَساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ»