اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ أَقسَمُوا بِاللّه‌ِ جَهدَ أَيمانِهِم لَئِن جاءَهُم نَذِيرٌ لَيَکُونُن‌َّ أَهدي مِن إِحدَي الأُمَم‌ِ فَلَمّا جاءَهُم نَذِيرٌ ما زادَهُم إِلاّ نُفُوراً (42)
و قسم ياد نمودند قسم باللّه بايمان مغلظه که هر آينه اگر مي‌آمد ما را پيغمبري که ما را انذار کند هر آينه بيشتر هدايت ميشديم از امم ماضيه که بر آنها ميامد پيغمبراني پس موقعي که آمد آنها را انذار کننده زياد نکرد مگر نفرت و بعد و بغضاء بر آن را.
وَ أَقسَمُوا بِاللّه‌ِ کفار قريش و مشرکين حجاز و مکه.
جَهدَ أَيمانِهِم قسمهاي غلاظ و شداد.
لَئِن جاءَهُم نَذِيرٌ اگر خداوند براي ما هم ميفرستاد رسولي که ما را آگاه کند به چيزهايي که مغضوب الهيست و بترساند از عذاب الهي.
لَيَکُونُن‌َّ أَهدي مِن إِحدَي الأُمَم‌ِ البته و صد البته ما ميشديم بيشتر هدايت از امم ماضيه که هر کدام از اينکه امم ماضيه ميگويند ما پيغمبر داشتيم و تابع او هستند يک دسته تابع نوح يک دسته تابع ابراهيم يک دسته تابع موسي يک دسته تابع عيسي صابئين مجوس يهود نصاري ما هم اگر پيغمبري داشتيم بيشتر متابعت او را ميکرديم.
فَلَمّا جاءَهُم نَذِيرٌ پيغمبر اسلام که از خود حجاز و مکه و قريش بود که بر آنها ناگوار نباشد از متابعت مثل يهود و نصاري و مجوس و صابئين.
جلد 15 - صفحه 40
ما زادَهُم إِلّا نُفُوراً دشمني آنها بيشتر شد از امم ماضيه که تمام اذيتها که توانستند بکنند به پيغمبر خود کردند ساحر و جادوگر و کذاب و مفتري و مجنونش گفتند خاکروبه شکمبه شتر بر سرش ريختند سنگ بر قدمهايش زدند عبا بگردنش تابيدند دور خانه‌اش براي قتلش جمع شدند و پس از فرار جنگ- هاي بدر و حنين و احد را بپا کردند که فرمود
ما اوذي نبي مثل ما اوذيت
منشأ اينکه همه اذيتها: