تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ أَصْبَحَ فُؤادُ أُمِّ مُوسى‌ فارِغاً إِنْ کادَتْ لَتُبْدِي بِهِ لَوْ لا أَنْ رَبَطْنا عَلى‌ قَلْبِها لِتَکُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ «10» وَ أَصْبَحَ فُؤادُ أُمِّ مُوسى‌ فارِغاً: و گشت دل مادر موسى خالى از صبر و قرار، يعنى چون شنيد صندوق به دست فرعون افتاد بى‌صبر و قرار گشت. يا دل او «1» کسى را به پسرى گرفتن. «2» مجمع البيان، ج 4، ص 241. جلد 10 - صفحه 107 فارغ شد از اندوه موسى به جهت شنيدن اينکه فرعون، موسى را به فرزندى برداشته. و گويند چون مادر موسى او را در دريا افکند شيطان او را گفت: اين چه کار بود که نمودى، اگر فرعون فرزند را مى‌کشت هر آينه بر صبر آن ثواب داشتى، اکنون او را در دريا انداختى و هلاک کردى، مستحق عقوبت گشتى. حق تعالى به او لطف فرموده اين اندوه را از دل او برداشت. إِنْ کادَتْ لَتُبْدِي بِهِ‌: به درستى که نزديک شد که از فرط اضطراب، يا از غايت شادى تبنّى او هر آينه آشکار کند امر موسى و قصه او را به آنکه گويد اين فرزند من است. لَوْ لا أَنْ رَبَطْنا عَلى‌ قَلْبِها: اگر نبود که ببستيم و محکم کرديم دل او را به توفيق بر صبر و ثبات يا الهام، لِتَکُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ‌: تا باشد او از ايمان آورندگان به وعده ما.