اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ الَّذِين‌َ يَسعَون‌َ فِي آياتِنا مُعاجِزِين‌َ أُولئِک‌َ فِي العَذاب‌ِ مُحضَرُون‌َ (38)
و کساني که سعايت مي‌کنند در آيات ما براي تعجيز انبياء و مؤمنين، اين‌ها فرداي قيامت در عذاب الهي احضارشان مي‌کنند.
وَ الَّذِين‌َ يَسعَون‌َ فِي آياتِنا مُعاجِزِين‌َ کفار و مشرکين و ضالين دو دسته‌اند. يک دسته آن ها که متعرض مؤمنين و انبياء و ائمه و احکام دين و آيات الهي نيستند و کاري به کار آنها ندارند.
اين‌ها و لو به عذاب کفر و شرک و ضلالت معذب مي‌شوند و لکن عقوبت ديگري ندارند. و يک دسته در مقام ظلم و اذيت به انبياء و اوصياء و مؤمنين هستند و سعايت مي‌کنند که دين حق را پامال کنند و آيات قرآني را ابطال کنند و اهل ايمان را اضلال کنند و القاء شبهات در اذهان آنها کنند و حق را از بين ببرند اين‌ها به مراتب عذاب آنها سخت‌تر و شديدتر است از ساير کفار و مشرکين و ضالين و آيه شريفه اشاره به اينکه دسته است که مي‌فرمايد:
وَ الَّذِين‌َ يَسعَون‌َ فِي آياتِنا سعايت و حيله و تقلب و مکر است که اذيتي به کسي وارد کنند مثل کسي که نزد ظالم برود و او را وادار کند به ظلم به مظلومي يعني مايه کسي را بزند و آيات الهي انبياء و اوصياء قرآن و احکام الهي است.
مُعاجِزِين‌َ يعني بخواهند آنها را بيچاره و گرفتار کنند.
أُولئِک‌َ فِي العَذاب‌ِ مُحضَرُون‌َ آنها را خداوند در آن عذاب مخصوص حاضر مي‌فرمايد که عذاب سعايت و تعجيز مؤمنين باشد مضافا به عذاب کفر و شرک و ضلالت.