تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْکُمْ وَ رَحْمَتُهُ وَ أَنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ حَکِيمٌ «10» وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْکُمْ وَ رَحْمَتُهُ‌: و اگر نبود فضل خدا بر شما و بخشايش سبحانى به نهى از زنا و فواحش و اقامه حدود، هر آينه هلاک مى‌شدند مردم و فاسد مى‌شد نسل و منقطع مى‌گرديد انساب. وَ أَنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ حَکِيمٌ‌: و بدرستى که خداى تعالى بسيار بسيار قبول کننده توبه گناهکاران است، حکم فرماينده در حدود و احکام، هر آينه شما را رسوا نمودى و دروغگوى را به عذاب اليم مبتلا ساختى. يا اگر نه خداى ببخشيدى بر شما به قبول توبه، در باديه نوميدى حيران و سرگردان مى‌شدى، پس شما را به مدد رفيق توبه، بسر منزل اميدوارى رسانيد. تبصره: آيه شريفه تذکر فرمايد به دو نعمت عظمى بر بندگان: يکى فضل الهى که معاصى و گناهان را ستر فرمايد و ايشان را به ناهنجاريها رسوا نسازد. و ديگر «1». تفسير على بن ابراهيم قمى، ج 2، ص 98، چاپ کتابفروشى علّامه قم. جلد 9 - صفحه 204 بخشايش سبحانى به قبولى توبه تائبان که هر قدر گناه کنند همين که از روى حقيقت و صدق نيت بازگشت کنند بدرگاه خداوندى و تدارک نموده آمرزش طلبند، خداى تعالى به رحمت واسعه خود عفو فرمايد به منزله کسى که گناهى از او سر نزده باشد. فرمود حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم: التّائب من الذّنب کمن لا ذنب له: توبه کننده از گناه، مثل کسى است که گناهى نيست براى او.