تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
لَيْسَ عَلَيْکُمْ جُناحٌ أَنْ تَدْخُلُوا بُيُوتاً غَيْرَ مَسْکُونَةٍ فِيها مَتاعٌ لَکُمْ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ ما تُبْدُونَ وَ ما تَکْتُمُونَ «29»
شأن نزول: چون اين آيه شريفه نازل شد، بعضى از اصحاب عرض کردند: يا رسول اللّه در راه شام و عراق اهل تجارت را اتفاق ميافتد که در خانه بساط اقامت مى‌گسترانند و چون کسى در آن مقام مقيم نيست از که اذن طلبند؛ آيه شريفه نازل شد: «1» لَيْسَ عَلَيْکُمْ جُناحٌ: نيست بر شما گناهى، أَنْ تَدْخُلُوا بُيُوتاً غَيْرَ مَسْکُونَةٍ:
اينکه داخل شويد بى‌اجازه در خانه‌هائى که کسى در آن ساکن نباشد، فِيها مَتاعٌ لَکُمْ: در آن خانه‌ها بهره و برخوردارى و فايده است مر شما را که از سرما و گرما بدان پناه مى‌گيريد و رخوت و امتعه و انعام شما در آن محفوظ مى‌ماند مانند کاروانسراها و حمامات و آسياهاى بيکاره و شتر خوانها و مانند آن. وَ اللَّهُ يَعْلَمُ ما تُبْدُونَ: و خدا مى‌داند آنچه آشکارا مى‌کنيد از استيذان و غير آن، وَ ما تَکْتُمُونَ: و آنچه مى‌پوشانيد از زينت خود در خانه‌ها و غير آن. نزد بعضى اين وعيد است مر کسى را که به جهت فساد يا اطلاع بر عورات، در خانه غير در آيد يا در آن نگاه کند. و مراد به خانه‌هاى غير مسکونه، مطلق خانه هائى است که از مردم و امتعه خالى باشد.