ابتدا بايد به هرکس که مىتواند سفارش کرد ازدواج کند، سپس به غير متأهّلان سفارش عفت و پاکدامنى نمود. (آيه «وَ أَنْکِحُوا» قبل از آيه «وَ لْيَسْتَعْفِفِ» آمده است)
چنانکه در روايات آمده است: در جاهليّت، کنيزان را براى کسب درآمد به فحشا وادار مىکردند. لذا خداوند مىفرمايد: به جاى آنکه کنيزان را به گناه وادار کنيد، زمينه ازدواج آنان را فراهم سازيد.
در مورد رفتار با اسيران جنگى، يکى از اين چند راه را مىتوانيم پيش بگيريم:
الف: همهى اسيران را يکجا آزاد کنيم، که در اين صورت، دوباره به جنگ باز مىگردند.
ب: همه را بکشيم، که اين، امرى غير انسانى است.
ج: اسرا را در منطقهاى گرد آوريم و از بيتالمال مسلمانان، مخارج آنان را تأمين کنيم. (در
جلد 6 - صفحه 184
اين طرح، بايد بى گناهان هزينهى مجرمان را بپردازند).
د: آنها را ميان مسلمانان تقسيم کنيم تا سيرهى اسلام و مسلمانان را مشاهده کنند و به تدريج تحت تأثير قرار گيرند و مسلمان شوند، سپس از راههاى مختلف، آنها را آزاد کنيم، که اين طرح، بهترين است، و طرح اسلام نيز همين است.
بگذريم که نظام جنگ در آن زمان اين بود که اسير جنگى را به عنوان برده مورد استفاده قرار مىدادند و اسلام نيز مقابله به مثل مىکرد، همان گونه که امروز در دنيا اسيران را در اردوگاهها قرار مىدهند و ما نيز بايد قوانين بينالمللى جنگ را تا آنجا که منافاتى با مذهب ما نداشته باشد بپذيريم.