آیه ۳۳ سوره نور

سوره نور(النور)، آیه ۳۳ · جزء ۱۸ · صفحه ۳۵۴

وَلْيَسْتَعْفِفِ الَّذِينَ لَا يَجِدُونَ نِكَاحًا حَتَّىٰ يُغْنِيَهُمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ وَالَّذِينَ يَبْتَغُونَ الْكِتَابَ مِمَّا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ فَكَاتِبُوهُمْ إِنْ عَلِمْتُمْ فِيهِمْ خَيْرًا وَآتُوهُم مِّن مَّالِ اللَّهِ الَّذِي آتَاكُمْ وَلَا تُكْرِهُوا فَتَيَاتِكُمْ عَلَى الْبِغَاءِ إِنْ أَرَدْنَ تَحَصُّنًا لِّتَبْتَغُوا عَرَضَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَمَن يُكْرِههُّنَّ فَإِنَّ اللَّهَ مِن بَعْدِ إِكْرَاهِهِنَّ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

و کسانی که امکانی برای ازدواج نمی‌یابند، باید پاکدامنی پیشه کنند تا خداوند از فضل خود آنان را بی‌نیاز گرداند! و آن بردگانتان که خواستار مکاتبه [=قرار داد مخصوص برای آزاد شدن‌] هستند، با آنان قرار داد ببندید اگر رشد و صلاح در آنان احساس می‌کنید (که بعد از آزادی، توانایی زندگی مستقل را دارند)؛ و چیزی از مال خدا را که به شما داده است به آنان بدهید! و کنیزان خود را برای دستیابی متاع ناپایدار زندگی دنیا مجبور به خود فروشی نکنید اگر خودشان می‌خواهند پاک بمانند! و هر کس آنها را (بر این کار) اجبار کند، (سپس پشیمان گردد،) خداوند بعد از این اجبار آنها غفور و رحیم است! (توبه کنید و بازگردید، تا خدا شما را ببخشد!)

معنی کلمات و عبارات
«لِیَسْتَعْفِفْ»: باید با سعی و رنج خواستار پاکدامنی شود. مثلاً با روزه گرفتن، سرگرم مطالعه و ورزش شدن، پرداختن به اعمال مفید طاقت‌فرسا، دوری از اماکن پر رفت و آمد زنان، و راههای حلال دیگر، خویشتن را از بند شهوت موقّتاً برهاند و منتظر لطف خدا بماند. «نِکاحاً»: امکانات ازدواج. مخارج ازدواج. اسم آلت است، یعنی چیزی که به وسیله آن ازدواج رو به راه می‌شود. مانند (رکاب) که وسیله سوار شدن بر اسب است (نگا: تفسیر قاسمی). «الْکِتَاب»: مکاتبه. عقد کتابت. قرارداد و سند آزادی. «خَیْراً»: مراد قدرت بر کسب و کار و صلاحیّت زندگی مستقلّ، و صداقت و امانت در پرداخت اقساط بهای خود است. «مَالِ اللهِ ...»: مراد پرداخت بهای آنان از محلّ زکات بیت‌المال (نگا: توبه / )، یا صدقه و بخشش صاحب برده و دیگر مؤمنان است. «فَتَیَاتِکُمْ»: فَتَیات، جمع فَتاة، مراد کنیزان است. «الْبِغَآءِ»: زنا. می‌تواند مراد سبب آن باشد که جلوگیری از ازدواج است و آیه برابر این نظریّه معنی شده است. «تَحَصُّناً»: تعفّف. پاکدامنی. «عَرَضَ الْحَیَاةِ»: (نگا: نساء / ). یادآوری: معنی آیه به طریقی که بیان شد، تنها نظریّه عبدالکریم خطیب در «التفسیر القرآنی للقرآن» است. بقیّه تفاسیر مورد استفاده، آیه را تا اوّل «وَلا تُکْرِهُوا ...»: به همان شکل معنی، و از آن به بعد نظرشان بدین گونه است: کنیزان خود را به خاطر فراچنگ آوردن کالای زودگذر دنیا وادار به زنا و خودفروشی نکنید، اگر آنان خواستند پاک و پاکدامن بمانند، و هرکس آنان را بر این کار وادارد (سپس پشیمان گردد) خداوند آمرزگار و مهربان است (و از او درمی‌گذرد و مشمول مرحمت خود قرار می‌دهد). فقط برخی از مفسّران مغفرت و مرحمت را شامل صاحبان بردگان، و گروهی شامل کنیزان وادار شده به زنا، و دسته‌ای هم شامل مالک و مملوک دانسته‌اند.
نزول
نکات آیه
۱ - لزوم عفت گزینى و پاکدامنى، بر کسانى که به همسر مناسب و امکانات لازم براى ازدواج، دستیابى ندارد. «و لیستعفف الذین لایجدون نکاحًا» ۲ - نیافتن همسر مناسب و امکانات ازدواج، مجوز آلودگى به فحشا و فساد جنسى نیست. «و لیستعفف الذین لایجدون نکاحًا» ۳ - زنان و مردان غیر متأهل، بیش از دیگران در معرض فحشا و آلودگى جنسى اند. «و لیستعفف الذین لایجدون نکاحًا» فرمان خداوند به عفت گزینى افراد غیر متأهل، مى تواند گویاى این نکته باشد که آنان بیش از افراد متأهل، در معرض فساد جنسى اند. ۴ - ضرورت اقدام عملى براى فراهم آوردن تسهیلات ازدواج در جهت حل مشکلات جنسى غیر متأهلان، قبل از توصیه آنان به عفت و پاکدامنى «و أنکحوا الأیمى منکم ... و لیستعفف الذین لایجدون نکاحًا» توصیه به فراهم ساختن امکانات ازدواج مجردان، پیش از توصیه به عفت گزینى، مى تواند گویاى برداشت یاد شده باشد. ۵ - لزوم خوددارى غیر متأهلان فاقد تسهیلات ازدواج، از دستیازى به اموال و امکانات حرام براى ازدواج خود «و لیستعفف الذین لایجدون نکاحًا حتّى یغنیهم اللّه من فضله» مقصود از نیافتن نکاح، مى تواند اسباب و امکانات مالى براى ازدواج باشد و عفت گزینى نیز، مربوط به همین امکانات باشد; یعنى، از اسباب و امکانات حرام نباید تسهیلات ازدواج را فراهم ساخت. ۶ - مردان و زنان غیر متأهل عفیف، از فضل و امداد خداوند در فراهم آمدن امکانات ازدواج، برخوردارند. «و لیستعفف الذین لایجدون نکاحًا حتّى یغنیهم اللّه من فضله» ۷ - نقش مؤثر مسائل اقتصادى (فقر و غنا) در آلودگى به فحشا و فساد جنسى و یا اجتناب از آنها «و لیستعفف الذین لایجدون نکاحًا حتّى یغنیهم اللّه من فضله» ۸ - وعده خداوند به برطرف ساختن نیازهاى غیر متأهلان فاقد امکانات ازدواج، در صورت رعایت عفت و پاکدامنى «و لیستعفف الذین لایجدون نکاحًا حتّى یغنیهم اللّه من فضله» ۹ - فضل خداوند، منشأ امداد او به زنان و مردان عفیف است. «و لیستعفف الذین لایجدون نکاحًا حتّى یغنیهم اللّه من فضله» ۱۰ - زنان و مردان غیر متأهل فقیر و فاقد امکانات ازدواج، بیش از دیگران در معرض آلودگى به فساد جنسى اند. «و لیستعفف الذین لایجدون نکاحًا حتّى یغنیهم اللّه من فضله» توصیه خداوند به افراد غیر متأهل فقیر و فاقد امکانات ازدواج مبنى بر عفت و پاکدامنى، مى تواند بیانگر نکته یاد شده باشد. ۱۱ - لزوم موافقت برده داران با تقاضاى بردگان خود در تنظیم سندِ بازخرید آنان «و الذین یبتغون الکتب ممّا ملکت أیمنکم فکاتبوهم» ۱۲ - صلاحیت براى آزادى، شرط لزوم تنظیم سند آزادى با بردگان از سوى مالکان آنان «الذین یبتغون الکتب ممّا ملکت أیمنکم فکاتبوهم إن علمتم فیهم خیرًا» ۱۳ - حمایت اسلام از آزادى بردگان «الذین یبتغون الکتب ممّا ملکت أیمنکم فکاتبوهم إن علمتم فیهم خیرًا» ۱۴ - بردگان، هم سنگ با مالکانشان در بستن قرارداد بازخرید خویش «الذین یبتغون الکتب ممّا ملکت أیمنکم فکاتبوهم» برداشت یاد شده به خاطر صیغه مفاعله بودن «کاتبوا» است که لازمه آن، مشارکت بردگان با مالکان خویش در عقد قرارداد بازخریدشان است. ۱۵ - بردگان، داراى شخصیت حقیقى (اصیل در قرارداد بازخرید خویش) در دیدگاه قرآن «الذین یبتغون الکتب ممّا ملکت أیمنکم فکاتبوهم» ۱۶ - قرارداد بردگان با مالکانشان جهت بازخرید خویش، یکى از راه هاى آزادى آنان است. «الذین یبتغون الکتب ممّا ملکت أیمنکم فکاتبوهم» ۱۷ - برده داران، وظیفه دار پرداخت مقدارى از مال خود به بردگان، به هنگام آزادى آنان با قرارداد بازخرید (مکاتبه) «فکاتبوهم ... و ءاتوهم من مال اللّه الذى ءاتیکم» ۱۸ - خداوند، مالک اصلى و حقیقى تمام اموال و ثروت ها است. «و ءاتوهم من مال اللّه الذى ءاتیکم» برداشت یاد شده از آن جا است که خداوند، اموال موجود در دست مالکان را، «مال اللّه» (مال خدا) شمرده است. ۱۹ - اموال مردم، داده خداوند است. «و ءاتوهم من مال اللّه الذى ءاتیکم» ۲۰ - برده دارانى که با کمک مالى خویش، به روند آزادگى بردگان تسریع بخشند، مورد تشویق و تحسین خدا هستند. «فکاتبوهم ... و ءاتوهم من مال اللّه الذى ءاتیکم» ۲۱ - واداشتن کنیزان عفیف، بر فحشا و فساد جنسى، حرام است. «و لاتکرهوا فتیتکم على البغاء إن أردن تحصّنًا» ۲۲ - سود و درآمد به دست آمده از راه واداشتن کنیزان به فحشا و خودفروشى، حرام است. «ولاتکرهوا فتیتکم على البغاء إن أردن تحصّنًا لتبتغوا عرض الحیوة الدنیا» نهى از واداشتن کنیزان به فحشا براى به دست آوردن سود و متاع دنیوى، دلیل حرمت چنین سودى است. ۲۳ - سود و درآمد به دست آمده از راه اشاعه فحشا و خودفروشى، حرام است. «و لاتکرهوا فتیتکم على البغاء إن أردن تحصّنًا لتبتغوا عرض الحیوة الدنیا» برداشت یاد شده از انتزاع از مورد آیه (کنیزان) به دست مى آید; زیرا از ظاهر آیه شریفه چنین به دست مى آید که مورد آن خصوصیتى ندارد. ۲۴ - واداشتن کنیزان به فحشا و خودفروشى جهت کسب در آمد و رفاه بیشتر، امرى رایج در جاهلیت «و لاتکرهوا فتیتکم على البغاء ... لتبتغوا عرض الحیوة الدنیا» ۲۵ - ارزش ها، نباید فداى رفاه و متاع دنیوى شود. «و لاتکرهوا فتیتکم على البغاء إن أردن تحصّنًا لتبتغوا عرض الحیوة الدنیا» ۲۶ - شخصیت و کرامت انسانى کنیزان، به منزله شخصیت و کرامت دختران آزاد است. «و لاتکرهوا فتیتکم على البغاء ... إن أردن تحصّنًا» «فتیات» (جمع «فتیة») به معناى دختران جوان است (لسان العرب). برداشت یاد شده از تعبیر «فتیاتکم»(دختران جوانتان) به جاى «إمائکم»(کنیزانتان) - با آن که مقصود از دختران جوان، همان کنیزان است - استفاده شده است. ۲۷ - دل بستگى به مادیات و دنیامدارى، زمینه رواج فحشا و فساد جنسى در یک جامعه است. «و لاتکرهوا فتیتکم على البغاء ... لتبتغوا عرض الحیوة الدنیا» ۲۸ - زندگى دنیایى، بى ثبات و ناپایدار است. «عرض الحیوة الدنیا» «عرض» به هر شىء ناپایدار و بى ثبات، گفته مى شود. ۲۹ - کنیزان پاکدامن و شخصیت انسانى آنان، مورد حمایت اسلام است. «و لاتکرهوا فتیتکم على البغاء إن أردن تحصّنًا لتبتغوا عرض الحیوة الدنیا» ۳۰ - عفت و پاکدامنى براى زنان، صفتى بس ارزشمند و پسندیده «و لاتکرهوا فتیتکم على البغاء إن أردن تحصّنًا» ۳۱ - اهتمام اسلام به رواج اخلاق سالم جنسى و ایجاد روابط سالم زناشویى در جامعه و برچیده شدن زمینه فساد جنسى «و لیستعفف الذین لایجدون نکاحًا ... و لاتکرهوا فتیتکم على البغاء إن أردن تحصّنًا لتبتغوا عرض الحیوة الدنیا» ۳۲ - کنیزان وادار شده به فحشا از سوى مالکان، مورد آمرزش و مشمول رحمت خدا هستند. «و من یکرههنّ فإنّ اللّه من بعد إکرههنّ غفور رحیم» ۳۳ - برده دارانِ وادار کننده کنیزان خویش به فحشا و فساد جنسى، محروم از آمرزش و رحمت خدا هستند. «و من یکرههنّ فإنّ اللّه من بعد إکرههنّ غفور رحیم» در آیه یاد شده متعلق «غفور» و «رحیم» ذکر نشده است. با توجه به این که بعید است خداوند به برده داران، به خاطر گناه اکراهشان و نیز مورد هشدار قرار گرفتن آنان وعده غفران و رحمت بدهد، به نظر مى رسد مقصود کنیزانى خواهد بود که مجبور به فحشا شده اند. بر این اساس اختصاص یافتن این وعده به کنیزان، حاکى از محرومیت برده داران از این موهبت است. ۳۴ - اکراه بر گناه، عذرى قابل قبول براى سلب مسؤولیت از اکراه شدگان «فإنّ اللّه من بعد إکرههنّ غفور رحیم» ۳۵ - خداوند، غفور (آمرزنده) و رحیم (مهربان) است. «فإنّ اللّه... غفور رحیم» ۳۶ - «عن أبى عبداللّه(ع) فى قول اللّه عزّوجلّ «فکاتبوهم إن علمتم فیهم خیراً» قال الخیر أن یشهد أن لا إله إلاّ اللّه و أنّ محمداً رسول اللّه، و یکون بیده عمل یکتسب به أو یکون له حرفة; از امام صادق(ع) درباره قول خداى - عزّوجل - «...إن علمتم فیهم خیراً» روایت شده است: خیر این است که به وحدانیت خدا و رسالت حضرت محمد(ص) شهادت دهد و در دست او کارى باشد که با آن کسب درآمد کند، یا حرفه اى داشته باشد». ۱- من لایحضره الفقیه، ج ۳، ص ۱۳۲، ح ۳۴۹۱; نورالثقلین، ج ۳، ص ۶۰۰، ح ۱۵۵. ۳۷ - «قاسم بن سلیمان عن أبى عبداللّه قال و سألته عن قول اللّه عزّوجلّ «و آتوهم من مال اللّه الذى آتاکم» قال سمعت أبى علیه السلام یقول: یضع عنه ممّا نوى أن یکاتبه علیه; قاسم بن سلیمان گوید از امام صادق(ع) درباره قول خداى - عزّوجل - «و آتوهم من مال اللّه الذى آتاکم» سؤال کردم؟ حضرت فرمود: از پدرم - علیه السلام - شنیدم که مى فرمود:... از قیمتى که قصد کرده در قبال آن با او مکاتبه کند چیزى بکاهد». ۱- من لایحضره الفقیه، ج ۳، ص ۷۸، ب ۵۰، ح ۲۵; نورالثقلین، ج ۳، ص ۶۰۱، ح ۱۶۳. ۳۸ - «قال ابن عباس: قال على بن أبى طالب [فى قول اللّه «و آتوهم من مال اللّه»] أمر اللّه السید أن یدع للمکاتب الربع من ثمنه و هذا تعلیم من اللّه لیس بفریضة و لکن فیه أجر; ابن عباس گوید: حضرت على بن أبى طالب(ع) [درباره قول خدا «وآتوهم من مال اللّه»] فرمود: خدا به مالک برده امر کرده است که یک چهارم از «مال المکاتبه» را از مکاتب نگیرد و این یک تعلیم اخلاقى از خداوند است که واجب نیست; ولى اجر دارد.» ۱- الدرالمنثور، ج ۶، ص ۱۹۱. ۳۹ - «عن على ابن أبى طالب(ع) فى قوله: «و لاتکرهوا فتیاتکم على البغاء» قال: کان أهل الجاهلیة یبغین إمائهم فنهوا عن ذلک فى الإسلام; حضرت على بن ابى طالب(ع) درباره سخن خدا «و لاتکرهوا فتیاتکم على البغاء» فرمود: اهل جاهلیت کنیزان خود را به زنا وادار مى کردند. سپس در اسلام از این کار نهى شدند». ۱- الدرالمنثور، ج ۶، ص ۱۹۲.
تفسیر (۹)
موضوعات

دسته‌بندی موضوعی

آثار بی همسریآمرزش کنیز گناهکاراحکام برده مکاتبارزش عفت زناشاعه فحشا در جاهلیتاعراض از محرماتامداد به برده مکاتبامداد به بی همسراناهمیت زمینه سازی ازدواجاهمیت سلامت اخلاق جنسیاهمیت عفت بی همسراناهمیت ممانعت از انحراف جنسیاکراه بر گناهاکراه به زنااکراه به فحشااکراه کنیزتأمین نیاز بی همسرانتفصل به عفیفانتفضل به بی همسرانتوصیه به بی همسرانحمایت از عفیفانحمایت از کنیزراههای کسب در جاهلیتروش عتق بردهشخصیت کنیزشرایط برده مکاتبعفت بی همسرانعوامل رافع مسؤولیتعوامل فحشافضایل بی همسران عفیفقبول درخواست برده مکاتبلغزشگاههای بی همسرانمحرومیت مالک کنیز گناهکارمراد از خیرمسؤولیت بی همسرانمنشأ امداد به عفیفانمکاتبه با بردهپرداخت مال به بردهکسب با زناشخصیت بردهآثار اکراهامداد به عفیفانزمینه انحراف جنسیمسؤولیت برده دارانشرایط عتق بردهمحرومان از آمرزشهای خداکسب حراماحکام کسبزمینه فساد اجتماعیاهمیت حفظ ارزشهااهمیت عتق بردهزمینه فحشاعتق بردهموانع فحشاعذر مقبولاحکام بردهمنشأ مالمشمولان آمرزشهای خدااهمیت ازدواجمشمولان امدادهای خداناپایداری زندگی دنیویتوحیدیآثار عفتمحرومان از رحمت خداآثار فقرآثار فضل خداتساوی انسان هاآثار ثروتپسندیدهمشمولان فضل خدااحکام ازدواجرسوم جاهلیتآمرزشهای خداآسیب شناسی اجتماعیمشمولان رحمتآثار دنیاطلبیغفوراحکامتشویقهای خدارحیممالکیت خداوعده های خداعطایای خدا
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۱۳۷)
  • ممنوعیّتِ اجبار کنیزان پاکدامن به فحشا
  • حرمت گرفتن اجرت در برابر اجبار کنیزان به زنا
  • اجبار کنیزان به زنا برای گرفتن اجرت در دوران جاهلیّت
  • توانایی انسان بر اراده عفّت و ارزشهای اخلاقی
  • ازدواج، سبب پیشگیری از گناه جنسی+۲ آیه
  • بهرهکشی از کنیزان با واداشتن انان به خودفروشی در دوره جاهلیّت
  • نهی خداوند از بهرهکشی و استثمار زنان با واداشتن انان به خودفروشی
  • دنیاطلبی، از عوامل استثمارگری
  • اسان شدن تکلیف در اثر اضطرار
  • برداشته شدن تکلیف از انسان در صورت اکراه+۱ آیه
  • برداشته شدن مؤاخذه از مکلّف، در صورت اکراه بر انجام کار ناروا+۱ آیه
  • حرام بودن اکراه کنیزان عفیف بر زنا
  • اکراه کنیزان به عمل فحشا از سوی صاحبان انها در دوران جاهلیّت
  • حرام بودن اجبار زنان بر زنا
  • وعده خداوند به عفو کنیزان وادار شده بر زنا
  • شایسته بودن امداد مالی بردهداران به بردگان خویش جهت ازادی انان
  • صرف مال در جهت ازاد سازی بردگان، از موارد مصرف انفاق+۱ آیه
  • موظّف بودن مؤمنان به پرداخت مال به بردگان، برای ازادسازی انان
  • ترغیب خداوند از بردهداران، برای ازادسازی بردگان، در صورت رشد انان
  • قرارداد بردگان با مالکانشان برای بازخرید خویش، یکی از راههای ازادی انان
  • قرارداد ازادی بردگان با مالکان خویش، مشروط به وجود مصلحت در ان
  • بردهداران، وظیفهدار پرداخت مقداری از مال خود به بردگان، هنگام ازادی انان با قرارداد بازخرید (مکاتبه)
  • ازادی بردگان، یکی از مصارف زکات
  • حرمت اکراه کنیزان بر زنا، از سوی مالکان انان
  • جواز تملّک بردگان، از سوی مؤمنان+۹ آیه
  • واداشتن کنیزان بر فحشا و فساد جنسی در دوران جاهلیّت، برای کسب درامد
  • وظیفه بردهداران برای پرداخت مقداری از مال به بردگان، هنگام ازادی انان با قرار داد بازخرید (مکاتبه)
  • رواج بردهداری در عصر بعثت محمّد(صلی الله علیه واله)+۲ آیه
  • نهی از اجبار کردن کنیزان عفیف بر زنا، حاکی از احترام شخصیت برده
  • بردگان، دارای شخصیت حقیقی و مستقل در بستن قرارداد با مالکان، برای بازخرید خویش
  • بهرهکشی و سودجویی از کنیزان، با واداشتن انان به فحشا در دوره جاهلیّت
  • اکراه کنیزان و دختران بر فحشا، در عصر جاهلیّت
  • بهرهکشی از کنیزان در جاهلیّت، از طریق اجبار به فحشا
  • مبارزه اسلام با رسوم و اعمال جاهلی
  • حرمت اکراه دختران جوان، به فحشا و فساد جنسی
  • اجبار کنیزان جوان به فحشا و فساد جنسی، جهت کسب درامد، امری رایج در جاهلیّت
  • حرمت گرفتن اجرت، در برابر اجبار کنیزان به زنا
  • نهی خداوند از بهرهکشی و استثمار زنان، با واداشتن انان به خودفروشی
  • حرمت اکراه کنیزان بر زنا، از سوی مالکان انها
  • حرام و ناروا بودن زنا و بیعفّتی+۴ آیه
  • حرمت کسب با اشاعه فحشا و واداشتن زنان عفیف به زنا و خودفروشی
  • برداشته شدن فعلیّت تکالیف و رفع عقاب، در صورت اکراه+۱ آیه
  • تشریع احکام ثانوی به جای احکام اوّلی، در شرایط خاصّ+۲ آیه
  • حرمت گرفتن اجرت در برابر اجبار کنیزان به زنا
  • وجوب عفّت و پاکدامنی، بر فاقدان امکانات لازم برای ازدواج
  • نهی خداوند از بهره کشی و استثمار زنان، با واداشتن انان به خودفروشی
  • برداشته شدن تکلیف و مؤاخذه، در صورت اکراه+۱ آیه
  • حرام بودن اکراه کنیزان عفیف بر زنا
  • استحباب امداد مالی برده داران به بردگان خویش جهت ازادی انان
  • شایسته بودن انفاق جهت ازادسازی بردگان+۱ آیه
  • استحباب موافقت برده داران با تقاضای بردگان خویش، در تنظیم سند بازخرید انان
  • استحباب پرداخت مقداری از مال خود از برده داران به بردگان، هنگام ازادی انان، با قرارداد بازخرید (مکاتبه)
  • استحباب قبول قرارداد پیشنهادی بردگان به مالکان، جهت ازادی انان
  • صلاحیّت برای ازادی، شرط لزوم تنظیم سند ازادی با بردگان، از جانب مالکان انان
  • حرمت اکراه بردگان و کنیزان بر زنا، از سوی مالکان انان
  • عدم جواز مکاتبه با کنیزان
  • استحباب موافقت برده داران، با تقاضای مکاتبه شدن بردگان
  • جواز تملّک بردگان، از سوی مؤمنان+۱۱ آیه
  • جواز تملّک کنیزان و بهره گیری جنسی از انان+۱۰ آیه
  • استحباب پرداخت مال به بردگان، به وسیله مالکان انان
  • حرمت کسب با اشاعه فحشا و خودفروشی
  • حرمت زنا+۴ آیه
  • حرمت اجرت زنا
  • حرمت اکراه و مجبور کردن دیگران بر زنا
  • لزوم عفّت و پاکدامنی در صورت نداشتن امکانات برای ازدواج
  • جواز قرارداد بستن با بردگان، به منظور ازادسازی انان
  • جواز تملّک بردگان، از جانب مؤمنان+۱۱ آیه
  • جواز قرارداد بستن با بردگان، برای ازادسازی انان
  • دستیابی به دنیا و مادیات، انگیزه برخی افراد برای ترویج بی حیایی جنسی
  • لزوم حفظ عفّت و حیا از ناحیه مردان و زنان غیر متاهل و ناتوان از ازدواج، تا فراهم شدن امکانات زندگی+۱ آیه
  • تاثیر مسایل اقتصادی، در تشکیل و استحکام خانواده+۱ آیه
  • کمبود امکانات اقتصادی و فقر مالی، مانع تشکیل خانواده+۱ آیه
  • لزوم پایبندی مردان به عفّت، در صورت مانع اقتصادی برای تشکیل خانواده
  • امید دادن خداوند به مردان فاقد امکانات اقتصادی، در تشکیل خانواده
  • لزوم انفاق به بردگان، از عطایا و مالهای خدادادی
  • مال و دارایی، از عطایای خدا به انسان+۲ آیه
  • غنا و بی نیازی مؤمنان، پرتوی از فضل الهی+۳ آیه
  • عفیفان ناتوان از ازدواج، مشمول فضل خدا+۱ آیه
  • خیر و صلاح در بردگان، از شرایط ازادی انان
  • داشتن حرفه و شغل، خیر برای انسان
  • شهادت و گواهی به نبوّت محمّد(صلی الله علیه واله)، خیر برای انسان
  • شهادت و گواهی به یگانگی خدا، خیر برای انسان
  • دنیاطلبی، زمینه اشاعه فحشا و فساد جنسی در جامعه
  • امرزش گناه کنیزان اکراه شده بر فحشا، از سوی مالکان شان، جلوه ای از رحمت خداوند
  • وادار کردن کنیزان به فحشا و فساد جنسی، مانع امرزش و رحمت خداوند
  • نهی خداوند از بهره کشی و استثمار زنان برده، با واداشتن انان به خودفروشی
  • حرام بودن اکراه کنیزان بر زنا
  • اجبار کنیزان به زنا برای گرفتن اجرت قبل از نزول تحریم زنا
  • وعده خداوند به بخشودن کنیزان اجبار شده بر زنا
  • حرمت سود به دست امده از راه اکراه کنیزان بر زنا
  • وعده خداوند به شمول رحمت بر کنیزان اکراه شده بر زنا
  • وادار کردن کنیزان جوان به زنا از جانب صاحبانشان در جاهلیت، برای تامین منافع
  • عمل وادار کردن کنیزان به زنا در جاهلیت مورد نهی خداوند
  • ارضای شهوت از راه زنا و فحشا، عملی حرام و مورد نهی خداوند+۷ آیه
  • عفّت، راهی برای مصونیّت خویشتن، از طغیان شهوت+۴ آیه
  • اکراه، عذر شرعی در ارتکاب محرّمات+۱ آیه
  • اکراه زنان برده بر فحشا، در میان عرب جاهلی
  • عفّتورزی، عامل برخورداری از فضل الهی
  • عفّتورزی، زمینه بی نیازی انسان از دیگران، در امر ازدواج
  • امرزش خداوند، نسبت به کنیزانِ مجبور به بی عفّتی، از ناحیه مالکان خود
  • وجوب عفّت و پاکدامنی، بر فاقدان امکانات ازدواج
  • اقدام عملی برای فراهم اوردن تسهیلات ازدواج، عاملی برای پیشگیری از بی عفّتی در جامعه+۱ آیه
  • بی توجّهی به گرداوری تسهیلات ازدواج، در جهت حلّ مشکلات جنسی، زمینه بروز بی عفّتی+۱ آیه
  • زنان و مردان غیر متاهل، بیش از دیگران، در معرض فحشا و بی عفّتی
  • دلبستگی به مادیات و دنیاطلبی، زمینه رواج فحشا و بی عفّتی در جامعه
  • کنیزان وادار شده به فحشا و بی عفّتی از سوی مالکان خود، مشمول رحمت الهی
  • برخورداری مردان و زنان بی همسر عفیف، از فضل و امداد خداوند، در فراهم امدن امکانات ازدواج بر انها
  • حمایت اسلام، از کنیزان عفیف و پاکدامن
  • غنا و بی نیازی مؤمنان، پرتوی از فضل الهی+۴ آیه
  • لزوم امیدواری به فضل و عنایت خدا+۲ آیه
  • عفیفان ناتوان از ازدواج، مشمول فضل خدا+۱ آیه
  • زنان و مردان غیر متاهّل، فقیر و فاقد امکانات ازدواج، بیشتر از دیگران، در معرض بی عفّتی و الودگی به فساد جنسی
  • الودگی به گناه، مانع بهره مندی از رحمت الهی+۱ آیه
  • اکراه دیگران بر گناه و فحشا با انگیزه های پلید، کاری مذموم و حرام
  • اجبار کنیزان جوان، به گناه و فحشا، کاری رایج در جاهلیّت
  • دنیاطلبی، عامل گناه و نافرمانی
  • اکراه بر گناه، عذری مقبول، جهت رفع مسیولیّت از گناهکار+۱ آیه
  • عفّت و پاکدامنی، مانع ارتکاب گناه و انحرافات جنسی+۱ آیه
  • مال، ثروت و امکانات مادّی، از عنایات و فضل الهی+۲ آیه
  • مکاتبه و قرارداد بردگان با مالکانشان، جهت بازخرید خویش، یکی از راههای ازادی بردگان
  • استحباب موافقت بردهداران با تقاضای بردگان خود، در تنظیم سند بازخرید انها
  • حرمت مصرف مال، در مسیر فحشا و بی عفتی+۱ آیه
  • اموال مردم، دادههای خداوند+۲ آیه
  • جواز تملّک غلامان و کنیزان برده+۳ آیه
  • مشروعیّت و جواز مالکیّت بر برده+۱۱ آیه
  • جواز تملّک بردگان، از سوی مسلمانان+۶ آیه
  • جواز بهرهگیری جنسی از کنیزان، برای مالکان مسلمان انان+۶ آیه
  • اکراه و اجبار بر ارتکاب گناه، موجب مغفرت اکراه شونده
  • کنیزان وادار شده به فحشا از سوی مالکان، مشمول غفران و رحمت خداوند
  • غفران و امرزش الهی از شؤون رحمت او+۴ آیه
  • مُغْنی/ اسماوصفات+۳ آیه
  • مُؤتی/ اسماوصفات+۲ آیه
  • جواز تملّک بردگان، از سوی مؤمنان+۱۱ آیه
  • جواز تملّک کنیزان و استفاده از انان برای مؤمنان+۱۱ آیه
  • غنا و بینیاز شدن مؤمنان، پرتوی از فضل الهی+۳ آیه
  • وجوب عفّت و پاکدامنی، در صورت نداشتن امکانات برای ازدواج
  • وعده خداوند به برطرف ساختن نیاز غیر متاهلان فاقد امکانات ازدواج، در صورت رعایت عفت و پاکدامنی
واژه‌ها