تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْکَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيها بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ (36)
فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ: مثل نور خدا مانند مشکوة است در خانه‌هائى که امر
«1». همان مدرک.
جلد 9 - صفحه 253
فرموده است، أَنْ تُرْفَعَ: اينکه بلند گرديده شود قدر آن به تعظيم، يعنى بلند قدر و بزرگ مرتبه دانند، و از جمله تعظيم قدر آن، تطهير آنست از معاصى و نجاسات و کثافات، يا بلند شود در آن صداها بدرگاه حق تعالى، يا رفع بناى مساجد باشد به برافراشتن و بلند ساختن. وَ يُذْکَرَ فِيهَا اسْمُهُ: و ياد کرده شود در آن خانه‌ها نام او. مراد به اين خانه‌ها مساجد است که اشرف اماکن و ارفع مساکن است و در آنجا به ذکر و نماز و تلاوت اشتغال بايد نمود و از سخن دنيا و کلام بى‌فايده احتراز بايد کرد.
در ثواب الاعمال- فرمود حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله: قال اللّه تبارک و تعالى الا انّ بيوتى فى الارض المساجد تضي‌ء لاهل السّماء کما تضي‌ء النّجوم لاهل الارض الا طوبى لمن کانت المساجد بيوته الا طوبى لعبد توضّا فى بيته ثمّ زارنى فى بيتى الا انّ على المزور کرامة الزّائر الا بشّر المشّائين فى الظلمات الى المساجد بالنّور السّاطع يوم القيمة.
فرمود خداى تعالى: آگاه باشيد بدرستى که خانه‌هاى من در زمين مساجد است، نورانى است براى اهل آسمان چنانکه نورانى باشند ستارگان براى اهل زمين، آگاه باشيد خوشا براى کسى که مسجد خانه او باشد، خوشا به حال بنده‌اى که وضو سازد در خانه خود پس زيارت کند مرا در خانه من. آگاه باشيد بتحقيق بر زيارت شده است کرامت زيارت کننده. آگاه باشيد بشارت دهيد روندگان به مساجد در تاريکيها را به نور ساطع روز قيامت. «1» ثعلبى از مشاهير علماى اهل سنت در تفسير خود روايت نموده از انس بن مالک و بريده که هر دو گفتند: از حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله سؤال شد اين خانه‌هاى معظم کدام است؟ فرمود: خانه‌هاى پيغمبران. ابو بکر برخاست عرض کرد: يا رسول اللّه، خانه على و فاطمه عليهما السّلام از آن جمله است؟
فرمود: بلى، از فاضلترين آنهاست. «2»
«1». ثواب الاعمال باب ثواب من توضأ ثم أتى المسجد ص 47.
«2». تفسير منهج الصّادقين، ج 6، ص 320، چاپ کتابفروشى اسلاميّه به نقل از ثعلبى.
جلد 9 - صفحه 254
و على بن ابراهيم قمى از حضرت باقر عليه السّلام روايت نموده که آن بيوت انبياء و خانه على عليه السّلام از جمله آنها مى‌باشد. «1» يُسَبِّحُ لَهُ فِيها: تنزيه کرده شود مر ذات سبحانى را در آن خانه‌ها از هر چه ناشايسته ساحت کبريائى است، و وصف کرده شود به صفات مستحسنه و افعال محکمه. از ابن عباس نقل شده که هر تسبيح در قرآن نماز است، بنابراين معنى آنکه: نماز کرده شود در آن خانه‌ها. بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ: به وقت صبح و شام.