اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
لِيَجزِيَهُمُ اللّهُ أَحسَنَ ما عَمِلُوا وَ يَزِيدَهُم مِن فَضلِهِ وَ اللّهُ يَرزُقُ مَن يَشاءُ بِغَيرِ حِسابٍ (38)
اينکه اعمال صالحه را که بجا آوردند براي اينست که خداوند به آنها جزاء
جلد 13 - صفحه 535
مرحمت فرمايد به بهترين آنچه عمل کردند و زياد ميفرمايد براي آنها از فضل خود و خداوند عنايت ميفرمايد هر که را بخواهد بدون حساب، در موضوع مثوبات مکرر گفتهايم از راه استحقاق نيست تمام از راه تفضل است غاية الامر قابليت تفضل بايد داشته باشد و قابليت پيدا نميشود مگر به ايمان و اعمال صالحه و اخلاق فاضله.
(لِيَجزِيَهُمُ اللّهُ أَحسَنَ ما عَمِلُوا) جزائي که خداوند به اينکه اهل بيت عنايت فرموده.
اولا آنها را اشرف مخلوقات خود قرار داده و تمام علوم و کمالات را بآنها افاضه فرموده و مقام آنها را به جايي برده که هيچ ملک مقربي و نبي مرسلي دسترسي ندارد.
(وَ يَزِيدَهُم مِن فَضلِهِ) به اينکه فرداي قيامت شفاعت آنها را در حق تمام شيعيان آنها قبول ميفرمايد و آنها را به مقام محمود نائل ميکند و اختيار بهشت و جهنم را بدست آنها ميدهد که قسيم الجنة و النار ميشوند و امثال اينکه تفضلات، سقايت کوثر لواي حمد، منبر، وسيله و غير اينها.
(وَ اللّهُ يَرزُقُ مَن يَشاءُ بِغَيرِ حِسابٍ) آن چه خدا عنايت کند رزق است و روزي علم، کمال. سعادت، توفيق بهشت و ساير تفضلات آنهم حد ندارد و از تحت حساب خارج است.