تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ إِنْ يَکُنْ لَهُمُ الْحَقُّ يَأْتُوا إِلَيْهِ مُذْعِنِينَ (49) وَ إِنْ يَکُنْ لَهُمُ الْحَقُ‌: و اگر باشد براى ايشان حق اگر بدانند اين جماعت معرضين از پيغمبر اينکه حق براى آنها واقع شود و حکم به جانب ايشان شود، در اين صورت، يَأْتُوا إِلَيْهِ مُذْعِنِينَ‌: مى‌آيند به خدمت پيغمبر در حالتى که شتاب کنندگان و فرمان برندگانند. «1». تفسير على بن ابراهيم قمى، ج 2، ص 107، چاپ کتابفروشى علّامه قم. جلد 9 - صفحه 270 تنبيه: از آيه شريفه مستفاد شود طالبين هوى و هوس، هميشه نظرشان به طرفدارى و اثبات حق است براى خود، و به هيچ وجه حاضر نيستند براى ثبوت حقانيت گرچه بر ضرر آنها باشد، و لذا به تحاکم پيغمبر راضى نيستند چون مى‌دانند آن حضرت حکم به حق فرمايد و ابدا طرفدارى هيچکس را ننمايد؛ و اگر بدانند که پيغمبر حکم به طرف آنها فرمايد چون حق با آنهاست، هر آينه سرعت کنند و مطيع فرمان او شوند از جهت آنکه پيغمبر واجب الاتباع است و نه از جهت آنکه حکم به حق فرمايد، بلکه به سبب آنکه ميل و هوى و هوس آنها مجرى گردد و حکم آن حضرت مطابق دلخواه آنها اتفاق افتد. از شأن نزول و تفسير آيه شريفه هر آينه استحقاق و قابليت اشخاص براى خلافت و امامت محقق آيد، و عاقل منصف را يک اشاره کافى باشد به حق.