اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ مَن يُطِع‌ِ اللّه‌َ وَ رَسُولَه‌ُ وَ يَخش‌َ اللّه‌َ وَ يَتَّقه‌ِ فَأُولئِک‌َ هُم‌ُ الفائِزُون‌َ (52)
و کسي که اطاعت کند خدا و رسول را و بترسد از خدا و پرهيز کند از مخالفت او پس اينها به فيوضات الهي نائل مي‌شوند، نائل شدن به فيوضات دنيوي و اخروي منوط باين سه امر است.
اول، اطاعت خدا و رسول و اولي الامر که ميفرمايد:
«يا أَيُّهَا الَّذِين‌َ آمَنُوا أَطِيعُوا اللّه‌َ وَ أَطِيعُوا الرَّسُول‌َ وَ أُولِي الأَمرِ مِنکُم» نساء آيه 62.
جلد 13 - صفحه 552
و گفتيم امر به اطاعت ارشاديست به حکم عقل و اطاعت اولي الامر عين اطاعت رسول است.
و اطاعت او عين اطاعت خدا است در جامعه دارد
(من اطاعکم فقد اطاع اللّه)
لذا ميفرمايد:
(وَ مَن يُطِع‌ِ اللّه‌َ وَ رَسُولَه‌ُ) دوم (وَ يَخش‌َ اللّه‌َ) خشية، خوف است و دو قسم خوف داريم خوف ممدوح و خوف مذموم اما ممدوح سه خوف است، خوف خطر خاتمه العياذ بدون ايمان از دنيا رود، خوف از عذاب قيامت در اثر معاصي خوف از عظمت پروردگار، و کبريايي او که انبياء و ائمه داشتند بسا ضعف ميکردند و مثل چوب خشک روي زمين ميافتادند.
و خوف مذموم، خوف از ذهاب مال و جاه و از غير خدا سوّم (وَ يَتَّقه‌ِ) تقوي پرهيز از معاصي الهيه و مخالفت با انبياء و اولياء است.
(فَأُولئِک‌َ هُم‌ُ الفائِزُون‌َ) استفاده مي‌شود که فوز منحصر باين طائفه است بقرينه جمله اسميه و ضمير هم.