اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ إِذا بَلَغَ الأَطفالُ مِنکُمُ الحُلُمَ فَليَستَأذِنُوا کَمَا استَأذَنَ الَّذِينَ مِن قَبلِهِم کَذلِکَ يُبَيِّنُ اللّهُ لَکُم آياتِهِ وَ اللّهُ عَلِيمٌ حَکِيمٌ (59)
و زماني که اطفال به حد بلوغ رسيدند و لو از محارم باشند بايد مطلقا بدون اذن وارد نشوند همين نحو که ساير رجال را قبلا تذکر داده شد اينکه نحو بيان ميفرمايد آيات خود را و خداوند دانا و حکيم است عالم، بمصالح و حکم، و فرمايشاتش از روي مصلحت و حکمت است.
[تنبيه] اينکه احکام راجع به مجالس و منازل خصوصي است، مجالس عمومي مثل فواتح و مجالس عزاداري و مجالس ديد و بازديد و اعياد و مساجد و مدارس و غير اينها که اذن عمومي داده شده احتياج به استيذان شخصي ندارد و بالعکس منازلي که ممنوع از دخول است مثل اينکه درب خانه بسته باشد يا براي سرقت و ظلم و تفتيش و امثال اينها مطلقا ممنوع است خداوند لعنت کند آنهايي که بدون اذن بلکه با نهي صريح وارد خانه فاطمه شدند و کردند آنچه کردند يا در خيمه و خرگاه ابي عبد اللّه ريختند و غارت کردند و اشباه اينها.
(وَ إِذا بَلَغَ الأَطفالُ مِنکُمُ الحُلُمَ) چه ذکور باشند و چه اناس.
(فَليَستَأذِنُوا) واجب است بدون اذن وارد نشوند چه ارحام باشند يا نوکر يا کلفت يا کارگر و امثال اينها.
(کَمَا استَأذَنَ الَّذِينَ مِن قَبلِهِم) که در چند آيه قبل بيان فرمود.
(کَذلِکَ يُبَيِّنُ اللّهُ لَکُم آياتِهِ) براي حفظ عفّت و حياء و دفع مفاسد ديگر.
(وَ اللّهُ عَلِيمٌ حَکِيمٌ).
561